I NSP 14/18

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2018-11-29

Skład orzekający: Dariusz Czajkowski, Adam Redzik, Marek Siwek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłość postępowania sądowego może być pozostawiona bez rozpoznania, jeśli postępowanie, którego dotyczy, zostało już prawomocnie zakończone i nie przysługuje od niego środek odwoławczy?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłość postępowania sądowego podlega pozostawieniu bez rozpoznania, jeżeli postępowanie, którego dotyczy, zostało już prawomocnie zakończone, a od orzeczenia sądu odwoławczego nie przysługuje środek odwoławczy. W takiej sytuacji sąd nie ma podstaw do prowadzenia jakiegokolwiek postępowania wobec skarżącego, co czyni skargę niedopuszczalną z mocy ustawy.
Stan faktyczny
D. B. złożył skargę na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w przedmiocie rozpoznania jego wniosku dotyczącego uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w prawomocnym orzeczeniu Sądu Okręgowego oraz bezzasadnego zwrócenia pisma sygnalizującego uchybienie Sądu Rejonowego. Skarżący domagał się stwierdzenia przewlekłości, zasądzenia zadośćuczynienia i zwolnienia od opłaty. Sąd Najwyższy uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ postępowanie odwoławcze związane z zażaleniem zakończyło się prawomocnym rozstrzygnięciem, a od orzeczenia sądu odwoławczego nie przysługuje środek odwoławczy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił pozostawić skargę bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NSP 14/18 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Czajkowski (przewodniczący) SSN Adam Redzik SSN Marek Siwek (sprawozdawca) w sprawie ze skargi D. B. na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w […] w sprawie II Kp […], po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 29 listopada 2018 r., postanawia: skargę pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE W dniu 16 kwietnia 2018 r. D. B. złożył skargę na naruszenie jego prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu prowadzonym przed Sądem Apelacyjnym w […] w przedmiocie rozpoznania jego wniosku w trybie art. 9 § 2 k.p.k. Wskazał na to, że wniosek dotyczy postępowania w sprawach VI Kz […] Sądu Okręgowego w K. oraz II Kp […] Sądu Rejonowego w C.. Wniósł o stwierdzenie przewlekłości w postępowaniu Sądu Apelacyjnego w […] bez nieuzasadnionej zwłoki poprzez brak wydania postanowienia w przedmiocie sygnalizowanego przez niego uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w prawomocnym orzeczeniu Sądu Okręgowego w K. w sprawie VI Kz […] oraz bezzasadne zwrócenie pisma sygnalizującego Sądowi Apelacyjnemu w […] opisane wyżej uchybienie Sądu Rejonowego w C. Domagał się również zasądzenia 2 na swoją rzecz kwoty 10.000 zł tytułem zadośćuczynienia oraz zwolnienia go od opłaty związanej z wniesieniem skargi. Prezes Sądu Apelacyjnego w […] wniósł o nieuwzględnienie skargi. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Skargę należało pozostawić bez rozpoznania. Zgodnie z treścią art. 8 ust. 2 ustawy o z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (jednolity tekst: Dz.U. z 2018 r., poz. 75) w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy, a więc przepisy Kodeksu postępowania karnego. Oznacza to, że z mocy powołanego wyżej przepisu, w sytuacji niedopuszczalności skargi, zastosowanie ma art. 430 § 1 k.p.k., obligujący do jej pozostawienia bez rozpoznania. Sytuacja ta zachodzi natomiast w niniejszej sprawie. Należy zwrócić uwagę, iż postępowanie odwoławcze związane z rozpoznaniem zażalenia w sprawie II Kp […] Sądu Rejonowego w C. zakończyło się wydaniem rozstrzygnięcia w dniu 24 stycznia 2018 r. przez Sąd Okręgowy w K. w sprawie IV Kz […]. Zgodnie natomiast z treścią art. 426 § 1 k.p.k. od orzeczeń sądu odwoławczego środek odwoławczy nie przysługuje, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nie ulega zresztą wątpliwości, że pismo, na które powołuje się D. B., a które jego zdaniem nie uruchomiło odpowiedniej procedury, nie jest środkiem odwoławczym. Wynika z niego bowiem (k. 105 akt sprawy II Kp […]), że skarżący zasygnalizował Sądowi Apelacyjnemu w […] w dniu 9 lutego 2018 r. zaistnienie w sprawie IV Kz […] Sądu Okręgowego w K. bezwzględnej przyczyny odwoławczej, zaś pismo to zarządzeniem z dnia 12 lutego 2018 r. zostało przekazane Sądowi Rejonowemu w C.. W tym stanie rzeczy powstaje kwestia, czy pismo D. B. z dnia 2 lutego 2018 r. wywołało lub powinno wywołać jakiekolwiek postępowanie, do którego 3 przeprowadzenia właściwy byłby Sąd Apelacyjny w […]. Z tym postępowaniem, a ściślej jego brakiem, skarżący wiąże bowiem podstawę stwierdzenia przewlekłości. Należy jednak stwierdzić, iż żadne postępowanie w realiach niniejszej sprawy nie mogło być prowadzone przez Sąd Apelacyjny w […], pomimo wniesienia przez skarżącego wspomnianego wyżej pisma do tego Sądu. Nie można zatem stwierdzić, że na skutek sygnalizacji, o której mowa w art. 9 § 2 k.p.k. Sąd ten obowiązany był do podjęcia jakichkolwiek czynności. Zasygnalizowanie Sądowi Apelacyjnemu w […] bezwzględnej przyczyny odwoławczej nie mogło bowiem prowadzić do wszczęcia postępowania z urzędu w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie IV Kz […] Sądu Okręgowego w K.. Zgodnie bowiem z trafnym stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w postanowieniu z dnia 27 sierpnia 2008 r., IV KZ 59/08 (OSNwSK 2008 nr 1, poz. 1715) „prawomocne rozstrzygnięcie, orzeczeniem sądu, określonej kwestii w toku postępowania karnego, nie może prowadzić do zaakceptowania stwierdzenia, że do tego właśnie postępowania, niezależnie od jego charakteru i przedmiotu, może być zastosowany tryb wznowienia postępowania. Z treści przepisów art. 540 k.p.k. oraz art. 540a k.p.k. wynika w sposób bezsporny, że postępowanie sądowe, prawomocnie zakończone, musi rozstrzygać o odpowiedzialności karnej oskarżonego, a nie o jakiejkolwiek kwestii incydentalnej, chociażby istotnej dla oskarżonego, rozstrzyganej w toku postępowania karnego.” Przytoczone postanowienie zostało wydane na gruncie kwestii wznowienia postępowania dotyczącego właśnie postanowienia sądu odwoławczego kontrolującego postanowienie o orzeczeniu badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją. Postępowanie w tym przedmiocie nie może być wznowione. Z powyższego wynika zatem, że po zakończeniu postępowania prowadzonego przed Sądem Okręgowym w K. w sprawie IV Kz […] Sąd Apelacyjny w […] nie miał podstaw do prowadzenia jakiegokolwiek postępowania wobec skarżącego, przewidzianego w art. 3 ustawy z 17 czerwca 2004 r., ani na wniosek, ani z urzędu. Okoliczność ta powoduje, że skargę, jako niedopuszczalną z mocy ustawy, należało na podstawie powołanych wyżej przepisów pozostawić bez rozpoznania. 4 Pozostawienie bez rozpoznania skargi powodowało, że bezprzedmiotowe było rozpoznanie wniosku skarżącego o zwolnienie od opłaty. Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 2004 r. istnienie podstawy do odrzucenia skargi, a więc rozstrzygnięcia o charakterze formalnym, wyklucza postępowanie mające na celu usunięcie braków formalnych; tym bardziej nie ma więc podstaw do usuwania niektórych braków formalnych skargi, gdy podlega ona pozostawieniu bez rozpoznania. W konsekwencji bezprzedmiotowe było ustosunkowanie się do złożonego przez skarżącego wniosku o zwolnienie od opłaty. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 9 § 2 KPKart. 439 § 1 pkt 2 KPKart. 8 ust. 2art. 430 § 1 KPKart. 426 § 1 KPKart. 540 KPKart. 540a KPKart. 3art. 9 ust. 1§ 2§ 1 pkt 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy