I NSP 14/22

Sygn. akt I NSP 14/22 POSTANOWIENIE Dnia 9 marca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Sadowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Paweł Księżak SSN Krzysztof Wiak w sprawie ze skargi M. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. I NO 64/21, po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 9 marca 2022 r., 1. pozostawia skargę bez rozpoznania; 2. zwalnia skarżącego M. S. od opłaty oraz wydatków niniejszego postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE M. S. (dalej: skarżący) pismem z 7 stycznia 2022 r., wniósł skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie o sygn. akt I NO 64/21. Nadto skarżący wniósł o: stwierdzenie przewlekłości w sprawie oraz przyznanie z tego tytułu 20.000 zł od Skarbu Państwa, wydanie zalecenia „zaprzestania postępowań bezprzedmiotowych na rzecz zajmowania się dotyczącymi moich próśb oraz których potrzeba wynika z okoliczności jakie wskazywałem oraz wskazuję w uzasadnieniach”. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w poprzednich pismach, w tym w zażaleniu na postanowienie Sądu Najwyższego z 28 września 2021 r., które zostało zarejestrowane pod sygn. I NO 64/21. Na pozostałych 9 kartach pisma, Skarżący nie odnosi się do postępowania sądowego. 2 W niniejszej sprawie ustalono, że Sąd Najwyższy postanowieniem z 28 września 2021 r. w sprawie I NSP 169/21 pozostawił bez rozpoznania skargę M. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. I NSP 111/21. Skarżący został pouczony, że wydane postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, które zostało zarejestrowane pod sygn. I NO 64/21. Postanowieniem z 15 grudnia 2021 r., sygn. akt I NO 64/21 Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga na przewlekłość jest uregulowana w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018, poz. 75; dalej: u.s.p.p.). Skargę na przewlekłość wnosi się w toku postępowania w sprawie (art. 5 ustawy o skardze na przewlekłość). Wniesienie skargi na przewlekłość po wydaniu prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie jest niedopuszczalne (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 28 marca 2013 r., III SPZP 1/13; postanowienia Sądu Najwyższego z: 12 sierpnia 2014 r., III SPP 159/14; 13 marca 2019 r., I NSP 51/18; 28 lipca 2021 r., I NSP 110/21). Skarżący złożył skargę na przewlekłość po prawomocnym zakończeniu postępowania przed Sądem Najwyższym. W związku z tym skargę na przewlekłość M. S., stosownie do art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p, należało pozostawić bez rozpoznania. Na podstawie art. 623 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p., Sąd Najwyższy zwolnił skarżącego od opłaty oraz od wydatków niniejszego postępowania. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. 3