I NSP 144/25

I NSP 144/25 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Żmij w sprawie z powództwa M. S., S. W. przeciwko Bank spółce akcyjnej w W. o ustalenie i zapłatę, na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 13 września 2023 r., I C 292/23, z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 21 maja 2025 r., w przedmiocie skargi M. S., S. W. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Warszawie w sprawie o sygn. I C 292/23 i Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. V ACa 2446/23, stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę według właściwości Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie. UZASADNIENIE Skarżący M. S. i S. W., zastępowani przez profesjonalnego pełnomocnika – adw. J. K. pismem z 12 marca 2025 r. złożyli do Sądu Apelacyjnego w Warszawie skargę o stwierdzenie naruszenia prawa do rozpoznania sprawy do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, wnosząc o: stwierdzenie przewlekłości w sprawie (1); zobowiązanie Sądu Apelacyjnego w Warszawie do doręczenia stronie I NSP 144/25 2 powodowej apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego, a następnie wyznaczenie terminu rozprawy bądź posiedzenia niejawnego w celu wydania wyroku w terminie 3 miesięcy od dnia rozpoznania skargi (2); przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz każdego ze Skarżących kwoty w wysokości po 7.000,00 zł (3), zasądzenie od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Warszawie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego (4). W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazali w punktach szereg okoliczności odnoszących się tak do postępowania przed Sądem Okręgowym (pkt 1-16), jak przed i Sądem Apelacyjnym w Warszawie (pkt 17-20), które w sumie składają się na zarzut Skarżących, że postępowanie prowadzone jest w sposób przewlekły. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga nie mogła zostać rozpoznana przez Sąd Najwyższy, ponieważ właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Warszawie. Sąd Najwyższy po dokładnej analizie treści skargi doszedł do przekonania, że zarzuty Skarżących, jak i okoliczności je uzasadniające, na które powołują się Skarżący, dotyczą tak Sądu Okręgowego w Warszawie jak i Sądu Apelacyjnego w Warszawie. W artykule 4 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) uregulowano kwestię właściwości rzeczowej Sądu Najwyższego i sądów powszechnych dotyczącej skargi. Sąd Najwyższy stwierdza, że ustawa o skardze na przewlekłość została skonstruowana w oparciu o jednoznaczną atrybucję właściwości dokonanej według hierarchicznej struktury sądownictwa, a nie rodzajów postępowań. Stosownie do art. I NSP 144/25 3 4 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki „[j]eżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym”. Jeżeli zaś skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym - właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny (art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość). Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania, jako normy o charakterze kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (postanowienie Sądu Najwyższego z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19). Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy postanowił o stwierdzeniu swej niewłaściwości i przekazaniu sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie na podstawie art. 200 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., stosowanym odpowiednio na mocy art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c., który stosuje się do niniejszego postępowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość. [r.g.] [a.ł]