I NSP 155/20

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2020-10-28

Skład orzekający: Krzysztof Wiak, Paweł Księżak, Adam Redzik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, wniesiona osobiście przez stronę w postępowaniu cywilnym przed Sądem Najwyższym, jest dopuszczalna, jeśli ustawa wymaga zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego?
Ratio decidendi
Skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, wniesiona w postępowaniu cywilnym przed Sądem Najwyższym, jest niedopuszczalna, jeśli strona nie dopełniła obowiązku zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego, wynikającego z art. 871 § 1 k.p.c. Brak takiego zastępstwa skutkuje odrzuceniem skargi z mocy ustawy.
Stan faktyczny
M. M. złożył skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, zarzucając przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w związku z opóźnieniem w sporządzeniu uzasadnienia wyroku oraz rozpatrzeniu wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego. Skarżący wniósł skargę osobiście, domagając się stwierdzenia przewlekłości, zlecenia sądowi odpowiednich czynności oraz zasądzenia sumy pieniężnej od Skarbu Państwa.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną z mocy ustawy z powodu braku zastępstwa procesowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NSP 155/20 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Wiak (przewodniczący) SSN Paweł Księżak (sprawozdawca) SSN Adam Redzik w sprawie ze skargi M. M. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w (...) pod sygn. akt I AGa (...) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 28 października 2020 r. odrzuca skargę. UZASADNIENIE Składając skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki M. M. wniósł o: 1. stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w (…) pod sygn. akt I AGa (…) – w związku z przekroczeniem terminu sporządzenia uzasadnienia wyroku z 16 lipca 2020 r. oraz terminu rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w G. z 15 stycznia 2020 r., sygn. akt IX GC (…); 2. zlecenie sądowi prowadzącemu postępowanie – Sądowi Apelacyjnemu w (…) – odpowiednich czynności w wyznaczonym terminie; 3. zasądzenie od Skarbu Państwa Sumy Pieniężnej w wysokości 20.000 zł. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75; dalej: u.s.p.p.), w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Wniesiona przez M. M. skarga dotyczyła postępowania cywilnego, toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w (…) na skutek apelacji obu stron od wyroku Sądu Okręgowego w G. z 15 stycznia 2020 r., sygn. akt IX GC (…). W niniejszej sprawie właściwe pozostają zatem przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego. Stosownie do art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Tymczasem skarżący wniósł pisma obejmujące skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki osobiście – przez co nie dopełnił obowiązku, wynikającego z art. 871 § 1 k.p.c. Tym samym, wniesiona skarga jest niedopuszczalna z mocy ustawy i jako taka podlega odrzuceniu (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 2 października 2019 r., I NSP 103/19; z 16 kwietnia 2019 r., I NSP 5/19; z 21 marca 2019 r., I NSP 1/19; z 19 czerwca 2017 r., III SPP 32/17). Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 8 ust. 2 u.s.p.p. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 871 § 1 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 8 ust. 2art. 871 § 1 KPCart. 3941 § 3 KPC§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy