I NSP 169/26

I NSP 169/26 POSTANOWIENIE Dnia 7 lipca 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Przesławski w sprawie ze skargi R. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. VI ACa 826/25, z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 7 lipca 2026 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE R. S. (dalej: „skarżący”), pismem datowanym na 31 grudnia 2025 r. wystąpił z żądaniem „stwierdzenia przez Sąd Apelacyjny w Warszawie rażącej przewlekłości postępowania w sprawie zawisłej, która została wniesiona pozwem z dnia 14 marca 2018r., która mimo blisko ośmiu lat postępowania przed różnymi instancjami, w tym dwukrotnie przed Sądem Apelacyjnym, Sądami Okręgowymi i Sądem Najwyższym w Warszawie, które każdorazowo przyznawały powodowi rację, to sprawa nadal nie może być zakończona zgodnie z prawem, z powodu permanentnych i rażących naruszeń praw powoda przez sądy w imieniu Skarb Państwa, dokładnie tak jak to ma miejsce w obecnej sytuacji”. Skarżący domaga się odszkodowania w wysokości 20 000 złotych. I NSP 169/26 2 Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie w odpowiedzi z 11 maja 2026 r. zgłosił swój udział w sprawie i wniósł o stwierdzenie przez Sąd Najwyższy swojej niewłaściwości i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie na podstawie art. 200 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. stosowanym odpowiednio na mocy art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c., który stosuje się do niniejszego postępowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratura i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725 ze zm., dalej także jako: „u.s.p.p.”). Z ostrożności procesowej uczestnik postępowania wniósł o oddalenie skargi. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Skarga R.S. podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 6 ust. 2 u.s.p.p. skarga powinna zawierać: 1. żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy; 2. przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Po pierwsze, z art. 6 ust. 2 pkt 1 u.s.p.p. wynika obowiązek skarżącego do jednoznacznego określenia sprawy, wobec której domaga się stwierdzenia przewlekłości. Sąd Najwyższy nie może w tym zakresie zastępować skarżącego. Po drugie, w orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się, że w uzasadnieniu skargi skarżący szczegółowo wskazać musi, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy, tj. w sposób precyzyjny przedstawić konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 20 lutego 2025 r., I NSP 38/25; z 19 września 2022 r., I NSP 290/22; z 19 stycznia 2022 r., I NSP 264/21; z 10 czerwca 2020 r., I NSP 49/20; z 21 lutego 2007 r., III SPP 5/07; z 7 czerwca 2005 r., III SPP 103/05). Wynika to z obowiązku skarżącego, aby precyzyjnie określić na czym polega przewlekłość postępowania, tzn. jakie konkretnie czynności procesowe zostały I NSP 169/26 3 podjęte przez sąd wadliwie lub nie zostały podjęte w ogóle i na jakim etapie postępowania doszło do przewlekłości (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 21 lipca 2020 r., I NSP 93/20; z 1 marca 2022 r., I NSP 31/22). Uszczegółowienie zarzutów powinno nastąpić w odniesieniu do etapu postępowania, którego dotyczy skarga na przewlekłość (postanowienie Sądu Najwyższego z 19 lutego 2025 r., I NPS 499/24). W konsekwencji, bez wskazania powyższych okoliczności sąd nie jest w stanie dokonać oceny czynności sądu w oparciu o kryteria wskazane w art. 2 ust. 2 u.s.p.p. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 16 grudnia 2020 r., I NSP 162/20; z 19 stycznia 2022 r., I NSP 264/21). Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy, przyjąć należy, że oceniana w niniejszym postępowaniu skarga nie spełnia wymogu, o którym stanowi art. 6 pkt 1 i 2 u.s.p.p. Z treści skargi oraz jej uzasadnienia nie wynika bowiem, wobec którego postępowania skarżący domaga się stwierdzenia przez Sąd Najwyższy przewlekłości. W treści skargi wymienione zostało bowiem kilka sygnatur różnych sądów. Skarga nie zawiera także uzasadnienia odnoszącego się do żądania stwierdzenia przewlekłości. W uzasadnieniu skargi nie zostały wymienione uchybienia ani wadliwości, które spowodowały naruszenie prawa skarżącego do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie. Skarżący ograniczył się bowiem do ogólnych uwag dotyczących organizacji sądu oraz sędziego przydzielonego do rozpoznania sprawy. W konsekwencji, przyjąć należy, że wniesiona skarga na przewlekłość postępowania nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 u.s.p.p. i na podstawie art. 9 ust. 1 u.s.p.p. podlega odrzuceniu, bowiem skargę niespełniającą tych wymagań sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków. Jednocześnie zwrócić należy uwagę, że zgodnie z art. 14 ust. 2 u.s.p.p. w przypadku odrzucenia skargi na podstawie art. 9 ust. 1 skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie. MR [a.ł] I NSP 169/26 4