I NSP 235/21

Sygn. akt I NSP 235/21 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Redzik (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Sadowski SSN Aleksander Stępkowski w sprawie ze skargi K. D. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. akt I NKRS 57/21, z udziałem Skarbu Państwa - Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 27 stycznia 2021 r., 1. umarza postępowanie w sprawie, 2. nakazuje zwrócić ze Skarbu Państwa - Sądu Najwyższego na rzecz K. D. kwotę 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem połowy opłaty od skargi, pomniejszonej o kwotę równą opłacie minimalnej. UZASADNIENIE I. I.1. Pismem nadanym przesyłką poleconą 18 listopada 2021 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego: 23 listopada 2021 r.), K. D. (dalej: Skarżący), zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o stwierdzenie, że w postępowaniu prowadzonym przez Sąd Najwyższy pod sygn. akt I NKRS 57/21 nastąpiła przewlekłość postępowania, o której mowa w art. 2 w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez 2 prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 75 ze zm., dalej: ustawa o skardze na przewlekłość). Jednocześnie wniósł o zalecenie Sądowi rozpoznającemu sprawę wyznaczenia posiedzenia i merytorycznego rozpoznania sprawy, przyznanie od Skarbu Państwa - Sądu Najwyższego na rzecz Skarżącego kwoty 20 000 zł oraz o zasądzenie od Skarbu Państwa - Sądu Najwyższego na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Uzasadniając przedstawione wnioski Skarżący stwierdził, że sprawa o sygn. I NKRS 57/21 wpłynęła do Sądu Najwyższego w marcu 2021 r. i od tego czasu do chwili wniesienia skargi upłynęło 8 miesięcy. Skarżący podniósł, że we wskazanym okresie nie rozpoznano sprawy oraz nie podjęto czynności zmierzających do jej merytorycznego rozpoznania. Jednocześnie - według uzasadnienia skargi - na przeszkodzie rozpoznaniu sprawy nie stały żadne względy wynikające z obciążenia orzeczniczego Sądu Najwyższego, rozpoznawana sprawa nie wiąże się z koniecznością prowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego, a ewentualne kwestie formalne można było wyjaśnić w czasie krótszym niż kilka miesięcy. W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że żądana kwota 20 000 zł jest adekwatna do doniosłości sprawy rozpoznawanej przez Sąd Najwyższy pod sygn. I NKRS 57/21 dla Skarżącego oraz w ogólnym porządku prawnym. Skarżący podniósł, że na skutek nierozpoznania skargi pozostaje w niepewności co do wykonywanego w przyszłości zawodu. Stwierdził też, że przyznana kwota powinna stanowić wyraz wagi przywiązywanej przez Sąd Najwyższy do kwestii sprawnego procedowania w sprawach uchwał Krajowej Rady Sądownictwa. I.2. W odpowiedzi na powyższą skargę Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego zgłosił udział Skarbu Państwa - Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego w sprawie i wniósł o odrzucenie, względnie o oddalenie skargi w całości. Uzasadniając przedstawione wnioski Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego podniósł, że w sprawie nie nastąpiła przewlekłość postępowania. Przedstawił przebieg czynności podejmowanych w sprawie w Sądzie Najwyższym, wskazując że okres trwania postępowania nie wykraczał poza czas konieczny dla wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych niezbędnych do rozstrzygnięcia. 3 Odwołując się do orzecznictwa Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego podniósł, że za przewlekłe należy uznać takie postępowanie, w którym w danej instancji nie wyznaczono rozprawy przez ponad 12 miesięcy. W przedmiotowej sprawie termin 12 miesięcy nie upłynął, były natomiast podejmowane czynności zmierzające do jej rozpoznania. Odnośnie do wniosku o odrzucenie skargi w uzasadnieniu odpowiedzi na skargę wskazano, że zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość powinna ona zawierać zarówno żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy, jak również przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Według Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego Skarżący nie podał merytorycznego uzasadnienia przedstawionego żądania, nie sformułował żadnych skonkretyzowanych zarzutów, a samo twierdzenie, że sprawa jest prowadzona zbyt długo, zaś Skarżący pozostaje w niepewności co do wyniku sprawy, jest niewystarczające. I.3. Pismem z 19 stycznia 2022 r. Skarżący cofnął skargę na przewlekłość w sprawie wnosząc o zwrot uiszczonej opłaty sądowej. II. Odwołanie od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa Nr 884/2020 z 18 listopada 2020 r., wniesione przez M. P., wpłynęło do Sądu Najwyższego 15 kwietnia 2021 r. Na podstawie zarządzenia z 16 kwietnia 2021 r. sprawa została wpisana repertorium pod sygnaturą I NKRS 57/21. Zarządzeniem z 23 kwietnia wyznaczono w sprawie skład orzekający: SSN Janusz Niczyporuk, SSN Oktawian Nawrot, SSN Grzegorz Żmij. Zarządzeniem z 21 października 2021 r. termin posiedzenia niejawnego wyznaczono na 16 listopada 2021 r. Tego samego dnia wpłynęło do Sądu Najwyższego pismo Skarżącego, zawierające wniosek o wyznaczenie terminu i rozpoznanie sprawy. Sędzia Sądu Najwyższego Grzegorz Żmij złożył 16 listopada 2021 r. wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy. Wniosek ten oddalono postanowieniem z 25 listopada 2021 r. Zarządzeniem z 1 grudnia 2021 r. termin posiedzenia niejawnego wyznaczono na 15 grudnia 2021 r. Tego dnia wydano wyrok kończący postępowanie w sprawie. 4 III. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W związku z cofnięciem skargi na przewlekłość (pismem z 19 stycznia 2022 r.), na podstawie art. 355 k.p.c. w zw. z art. 397 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość Sąd Najwyższy umorzył postępowanie w sprawie. Na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a) i ust. 3 w zw. art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U. 2020, poz. 755 ze zm.), Sąd Najwyższy orzekł o zwrocie połowy opłaty sądowej.