I NSP 26/22

Sygn. akt I NSP 26/22 POSTANOWIENIE Dnia 22 marca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Żmij (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Oktawian Nawrot SSN Mirosław Sadowski w sprawie ze skargi M. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. I NSP 111/21, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 22 marca 2022 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE M. S. wniósł w dniu 12 stycznia 2022 r. skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. akt I NSP 111/21. Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości w sprawie, przyznanie od Skarbu Państwa kwoty w wysokości 20 000 zł oraz wydanie zalecenia „zaprzestania postępowań bezprzedmiotowych na rzecz zajmowania się dotyczącymi moich próśb oraz których potrzeba wynika z okoliczności jakie wskazywałem i wskazuję w uzasadnieniach oraz poinformowania mnie o wynikach”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga M. S. podlegała odrzuceniu. 2 Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm., dalej: ustawa o skardze na przewlekłość postępowania) reguluje zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu lub prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze (art. 1). Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Jak stanowi art. 14 ust. 1 ww. ustawy, skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływie 12 miesięcy, a w postępowaniu przygotowawczym, w którym stosowane jest tymczasowe aresztowanie, oraz w sprawie egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego - po upływie 6 miesięcy, od daty wydania przez sąd orzeczenia, o którym mowa w art. 12. Z kolei stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość sąd odrzuca skargę wniesioną przez nieuprawnionego albo niedopuszczalną na podstawie art. 14 ust. 1. Postanowieniem z dnia 21 lipca 2021 r. w sprawie I NSP 111/21 Sąd Najwyższy pozostawił skargę M. S. z dnia 11 czerwca 2021 r. bez rozpoznania oraz zwolnił skarżącego M. S. od opłaty oraz od wydatków niniejszego postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa. Następnie M. S. dwukrotnie, skargami na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zarejestrowanymi w sprawach I NSP169/21 (data wpływu 13 sierpnia 2021 r.) oraz I NSP 198/21 (data wpływu 14 października 2021 r.) zarzucał Sądowi 3 Najwyższemu przewlekłość w sprawie I NSP 111/21. W powyższych okolicznościach stwierdzić należy, że M. S. w niniejszym postępowaniu wystąpił z nową skargą w tej samej sprawie przed upływem 12 miesięcy, dlatego też stosownie do art. 9 ust. 2 podlegała ona odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie przytoczonych przepisów orzekł, jak w postanowieniu. a.s.