I NSP 27/19

Sygn. akt I NSP 27/19 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Sadowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marcin Łochowski SSN Oktawian Nawrot w sprawie ze skargi M. B. na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w (…) w sprawie I ACa (…) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 24 maja 2019 r. odrzuca skargę. UZASADNIENIE Skarżący M. B. w dniu 11 marca 2019 r. wniósł osobiście skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w (…), sygn. akt I ACa (…). W postępowaniu cywilnym obowiązuje przed Sądem Najwyższym obowiązkowe zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 § 1 k.p.c.), co dotyczy także postępowania ze skargi na przewlekłość postępowania sądowego (art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki: jednolity tekst: Dz.U. z 2018 r., poz. 75 – dalej: ustawa o skardze na przewlekłość). Zasada ta, zgodnie z art. 871 § 2 k.p.c. nie ma zastosowania w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowieniu adwokata lub radcy prawnego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej 2 organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Przymusowe zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sadem Najwyższym ma charakter bezwzględny. Oznacza to, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym zdolność strony do podejmowania przez nią osobiście czynności procesowych jest wyłączona. W konsekwencji czynności podejmowane przez stronę osobiście w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, z zastrzeżeniem przypadków wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c. są bezskuteczne. Skarga wniesiona przez stronę osobiście, ze względu na art. 871 § 1 k.p.c. oraz brak okoliczności uzasadniających zastosowanie art. 871 § 2 k.p.c., dotknięta jest brakiem nieusuwalnym, co powoduje konieczność jej odrzucenia bez wzywania do uzupełnienia tego braku na podstawie stosowanych odpowiednio przepisów o postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym (art. 370 w zw. z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. oraz w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy skardze na przewlekłość). Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.