I NSP 31/20

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2020-05-19

Skład orzekający: Marcin Łochowski, Leszek Bosek, Aleksander Stępkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłość postępowania, która nie zawiera wskazania sygnatury akt postępowania, którego dotyczy, może zostać uwzględniona?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący nie uzupełni braków formalnych w postaci wskazania sygnatury akt postępowania, którego dotyczy, mimo wezwania sądu. Niewskazanie sygnatury uniemożliwia identyfikację postępowania, co stanowi istotny brak formalny uniemożliwiający merytoryczne rozpoznanie skargi.
Stan faktyczny
R.B. wniósł skargę na przewlekłość postępowania, domagając się zobowiązania Sądu Najwyższego do złożenia dowodów umocowania sędziów oraz stwierdzenia przewlekłości postępowania i przyznania zadośćuczynienia. Skarżący nie wskazał jednak sygnatury akt postępowania, którego dotyczyła skarga. Sąd Najwyższy wezwał go do uzupełnienia tego braku formalnego pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie uzupełnił braków w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę na przewlekłość postępowania z powodu nieuzupełnienia braków formalnych.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NSP 31/20 POSTANOWIENIE Dnia 19 maja 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Łochowski (przewodniczący) SSN Leszek Bosek SSN Aleksander Stępkowski (sprawozdawca) w sprawie ze skargi R. B. na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 19 maja 2020 r. odrzuca skargę. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy ustalił i zważył, co następuje: R.B. w dniu 2 lutego 2020 r. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na przewlekłość postępowania w sprawie „postępowania Sądu Najwyższego w sprawie przewlekłości Sądu Apelacyjnego w (…) w sprawie VI S (…)”. W treści skargi domagał się zobowiązania Sądu Najwyższego do „złożenia do akt dowodów umocowania na urzędzie sędziego, jak tego wymaga art. 179 Konstytucji, osób podających się za sędziów, na okoliczność nieistnienia takowych; dowodów umocowania przez Naród do wykonywania władzy sądowniczej, jak tego wymaga art. 4 ust. 2 Konstytucji, osób podających się za sędziów, na okoliczność nieistnienia takowych, zorganizowania Sądu Najwyższego zgodnie z Konstytucją i ustawami”, a także „stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie i przyznania na jego rzecz kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia”. W wykonaniu zarządzenia z dnia 24 lutego 2020 r., pismem z dnia 25 lutego 2 2020 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie sygnatury akt postępowania toczącego się przed Sądem Najwyższym, którego stwierdzenia przewlekłości domaga się w skardze, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo skierowane do skarżącego uznano za doręczone w dniu 25 marca 2020 r. (k. 10 akt sprawy). Skarżący nie uzupełnił w zakreślonym przez Sąd Najwyższy terminie braków formalnych wniesionej skargi, co skutkować musiało jej odrzuceniem. W związku z powyższym, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 373 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018, poz. 75).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 179art. 4 ust. 2art. 373 § 1 KPCart. 397 § 3 KPCart. 8 ust. 2§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy