I NSP 315/22

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2022-10-26

Skład orzekający: Tomasz Przesławski, Oktawian Nawrot, Aleksander Stępkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki może być wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania, którego dotyczy?
Ratio decidendi
Skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki jest dopuszczalna wyłącznie w toku postępowania, którego ta skarga dotyczy. Wniesienie jej po prawomocnym zakończeniu postępowania skutkuje pozostawieniem skargi bez rozpoznania. W przypadku pozostawienia skargi bez rozpoznania, podobnie jak w przypadku jej odrzucenia lub oddalenia, należy zwrócić skarżącemu uiszczoną opłatę od skargi.
Stan faktyczny
M. F. wniósł skargę na przewlekłość postępowania karnego przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach, które zostało już prawomocnie zakończone wyrokiem z dnia 12 stycznia 2022 r. Skarga została wniesiona w dniu 6 września 2022 r., czyli po zakończeniu postępowania. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu bez udziału stron.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy pozostawił skargę M. F. bez rozpoznania i nakazał zwrot uiszczonej opłaty od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NSP 315/22 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Przesławski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Oktawian Nawrot SSN Aleksander Stępkowski w sprawie ze skargi M. F. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach w sprawie o sygn. II AKa 342/21, po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajne i Spraw Publicznych w dniu 26 października 2022 r., 1. pozostawia skargę bez rozpoznania, 2. nakazuje zwrócić ze Skarbu Państwa – Sądu Najwyższego na rzecz skarżącego M. F. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem opłaty od skargi. UZASADNIENIE Pismem datowanym na 6 września 2022 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego: 5 października 2022 r.) M. F., działając w imieniu własnym, wniósł do Sądu Najwyższego skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach pod sygn. II AKa 342/21, żądając: - stwierdzenia, że w postępowaniu karnym prowadzonym przez Sąd Apelacyjnym w Katowicach w okresie od 27 stycznia 2022 r. do 6 września 2022 r. nastąpiła przewlekłość postępowania, - zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej w wysokości 10 000 zł w związku z krzywdą polegającą na negatywnych przeżyciach psychicznych i moralnych 2 spowodowanych tą przewlekłością, - zasądzenia zwrotu kosztów w postępowaniu skargowym według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skargę należało pozostawić bez rozpoznania. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm., dalej: „u.s.p.p.”), strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). W myśl zaś art. 5 ust. 1 u.s.p.p., wniesienie skargi na przewlekłość postępowania jest dopuszczalne wyłącznie w toku postępowania, którego ta skarga dotyczy. W związku z tym wystąpienie ze skargą na przewlekłość postępowania po jego prawomocnym zakończeniu musi skutkować uznaniem jej za niedopuszczalną z mocy prawa (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 2 czerwca 2022 r., I NSP 91/22; 3 listopada 2021 r., I NSP 190/21). W realiach niniejszej sprawy, postępowanie zaskarżone przez skarżącego zostało prawomocnie zakończone wyrokiem Sąd Apelacyjnego w Katowicach z 12 stycznia 2022 r. Skarga na przewlekłość wywiedziona została już po zakończeniu postępowania (pismo procesowe skarżącego datowane jest na 6 września 2022 r.) i skierowana wobec terminowości sporządzania uzasadnienia rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji. W świetle powyższego, z uwagi na brzmienie art. 5 ust. 1 u.s.p.p. nie było możliwe merytoryczne rozpoznanie skargi M. F.. 3 W związku z powyższym, Sąd Najwyższy na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p. postanowił w pkt. 1 pozostawić skargę M. F. bez rozpoznania. W pkt. 2 orzeczono o zwrocie na rzecz skarżącego kwoty 200 zł uiszczonej przez niego tytułem opłaty od skargi. Wynika to z zastosowania w niniejszej sprawie per analogiam normy wynikającej z art. 17 ust. 3 u.s.p.p. Wprawdzie ustawodawca w przywołanym artykule nakazuje sądowi z urzędu zwrócić uiszczoną opłatę od skargi w sytuacji odrzucenia lub oddalenia skargi, to w ocenie Sądu Najwyższego, z uwagi na zbieżny charakter tych rozstrzygnięć względem przypadku pozostawienia skargi bez rozpoznania, regulacja ta znajduje odpowiednie zastosowanie w takiej konfiguracji procesowej [zob. A. Piaseczny (w:) Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Komentarz, Warszawa 2013, art. 17; W. Jasiński, W. Skrzydło (w:) Skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Komentarz, red. J. Skorupka, Warszawa 2010, art. 17]. Sąd Najwyższy podkreśla przy tym, że u podstaw braku obciążenia fiskalnego skarżącego w przypadku odrzucenia skargi i pozostawienia jej bez rozpoznania leżą te same względy (tak m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 października 2013 r., KSP 8/13). Mając to na uwadze, orzeczono jak w sentencji. [as]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 2 ust. 1art. 5 ust. 1art. 430 § 1 KPKart. 8 ust. 2art. 17 ust. 3art. 17§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy