I NSP 33/23

I NSP 33/23 POSTANOWIENIE Dnia 19 kwietnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Wiak (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Oktawian Nawrot SSN Mirosław Sadowski w sprawie z wniosku W. C. o wznowienie postępowania na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. II ZOW 37/22, po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 19 kwietnia 2023 r., pozostawia wniosek bez rozpoznania. UZASADNIENIE Pismem z 20 stycznia 2023 r. W. C. (dalej: „wnioskodawca”) złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie I NSP 359/22. Jako podstawę wskazał „wadliwość podjętej decyzji merytorycznej przez skład orzeczniczy SN” (k.23), co doprowadziło do ograniczenia jego prawa do niezależnego sądu. Według wnioskodawcy, wszystkie postępowania dyscyplinarne są prowadzone odpowiednio z zastosowaniem przepisów Kodeksu postępowania karnego. Niedopuszczalnym jest zatem w świetle obowiązujących przepisów, aby w państwie prawa oraz przy poszanowaniu praworządności, pozbawiać kogokolwiek możliwości skorzystania z prawa do sądu, akceptując jednocześnie nadużycia, m.in. proceduralne przez osoby sprawujące funkcję rzeczników dyscyplinarnych. Zdaniem wnioskodawcy, prawo do niezależnego i niezawisłego sądu oraz do zbadania zasadności złożonej skargi zagwarantowane na gruncie Konstytucji I NSP 33/23 2 oraz obowiązujących ustaw, nie może zostać ograniczone na zasadzie „dowolności interpretacyjnej” pod konkretne rozstrzygnięcie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek o wznowienie postępowania należało pozostawić bez rozpoznania. Jak wskazał sam wnioskodawca, do postępowań dyscyplinarnych i powiązanych z nimi postępowań wpadkowych (jakim było w niniejszej sprawie postępowanie o naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki), stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego. Podstawy złożenia wniosku o wznowienie postępowania zostały zawarte w art. 540 i nast. k.p.k. Zgodnie z nimi, postępowanie może zostać wznowione jeżeli: w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa, a istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia; po wydaniu orzeczenia ujawnią się wskazane w ustawie nowe fakty lub dowody; Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą przepisu prawnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie; gdy potrzeba wznowienia postępowania wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na mocy umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską; skazany, do którego zastosowano przepis art. 60 § 3 lub 4 k.k. lub art. 36 § 3 k.k.s., nie potwierdził w postępowaniu karnym ujawnionych przez siebie informacji; zachodzi okoliczność określona w art. 11 § 3 k.p.k. Ponadto, postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem można wznowić na wniosek oskarżonego, złożony w terminie zawitym miesiąca od dnia, w którym dowiedział się o zapadłym wobec niego orzeczeniu, jeżeli sprawę rozpoznano pod nieobecność oskarżonego, któremu nie doręczono zawiadomienia o terminie posiedzenia lub rozprawy albo doręczono je w inny sposób niż osobiście, gdy wykaże on, że nie wiedział o terminie oraz o możliwości wydania orzeczenia pod jego nieobecność. W niniejszej sprawie nie zaistniała żadna z powyższych przesłanek. W katalogu przesłanek wznowienia postępowania nie mieści się natomiast I NSP 33/23 3 nieprawidłowość wydanego przez sąd rozstrzygnięcia, na którą powołuje się wnioskodawca. Nie stanowi ono także podstawy wznowienia postępowania z urzędu, zgodnie z dyspozycją art. 542 § 3 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 k.p.k. Z tego względu Sąd Najwyższy na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 430 § 1 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. orzekł jak w sentencji. [SOP] [ał]