I NSP 330/26

I NSP 330/26 POSTANOWIENIE Dnia 7 lipca 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek w sprawie P. K. oskarżonego o czyn z art. 280 § 1 k.k. na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 7 lipca 2026 r., na skutek skargi P. K. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Okręgowym Warszawa-Praga w Warszawie w sprawie o sygn. V K 113/23 i Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. II AKa 293/24, na podstawie art. 4 ust. 1b i art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w związku z art. 35 § 1 k.p.k., stwierdza swoją niewłaściwość i sprawę zgodnie z właściwością przekazuje Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie. [kf] UZASADNIENIE Skargę należało przekazać do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie. I NSP 330/26 2 Zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), „[j]eżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym – właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny”. Natomiast Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym (art. 4 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość). Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19; z 24 października 2024 r., I NSP 333/24; z 18 grudnia 2024 r., I NSP 401/24; z 30 lipca 2025 r., I NSP 146/25; z 22 stycznia 2026 r., I NSP 307/25). Analiza uzasadnienia skargi i podnoszonych w niej okoliczności wskazuje, że skarżący kwestionuje sprawność postępowania zarówno przed sądem pierwszej, jak i drugiej instancji. Skarżący podniósł, że „sprawa rozpoczęła się w 2020 roku i trwa po dziś dzień a od 2023 roku jest w sądzie apelacyjnym”. Skarżący zaznaczył, że przewlekłość postępowania ma wpływ na jego zdrowie psychiczne, pozostaje w „ciągłej niepewności oraz stresie przez ponad 5 lat i 10 miesięcy”. Z uwagi na fakt, że skarga dotyczy przewlekłości postępowania prowadzonego przed Sądem Okręgowym Warszawa-Praga w Warszawie o sygn. akt V K 113/23, jak i przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. II AKa 293/24, właściwym do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Warszawie. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. [kf]\ [a.ł] I NSP 330/26 3