I NSP 344/24

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2024-11-27

Skład orzekający: Paweł Księżak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki może zostać wniesiona w odniesieniu do postępowania prawomocnie zakończonego?
Ratio decidendi
Skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki może zostać wniesiona wyłącznie w odniesieniu do spraw niezakończonych. W przypadku, gdy postępowanie zostało już prawomocnie zakończone, skarga taka jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Ponadto, skarga powinna zawierać przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie, co oznacza szczegółowe wskazanie, w czym skarżący upatruje nieuzasadnionej zwłoki, tj. precyzyjne przedstawienie konkretnych działań bądź zaniechań sądu.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Szczecinie. Skarga dotyczyła pozwu z dnia 30 czerwca 2022 r. i żądała zasądzenia od Skarbu Państwa kwoty pieniężnej oraz zobowiązania sądu do rozpoznania pozwu. Sąd Najwyższy stwierdził, że postępowanie, którego dotyczyła skarga, zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 2 czerwca 2022 r.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

I NSP 344/24 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Księżak w sprawie ze skargi C.B. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Szczecinie w sprawie o sygn. I ACz 146/22, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 27 listopada 2024 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE Pismem datowanym na 28 maja 2024 r. C. B. (zwana dalej: Skarżąca) wniosła o: 1. Uwzględnienie skargi przez stwierdzanie, że nastąpiła przewlekłość w rozpoznaniu pozwu z dnia 30 czerwca 2022 r. poprzez nie nadania mu biegu; 2. Zasądzenie od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Szczecinie ”od 2 000 zł do … za szachrajstwa w ukrywaniu Pozwu z dnia 30.06.2022 r. (…)”; 3. Zobowiązanie Sądu Apelacyjnego do włączenia się do rozpoznania pozwu; 4. Zwolnienie Skarżącej w całości od kosztów postępowania wywołanego skargą. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: I NSP 344/24 2 Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023 poz. 1725), zwanej dalej: „u.s.p.p.” strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). W ślad za art. 6 ust. 1 u.s.p.p. określono, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego. Ponadto, że powinna zawierać również przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie – art. 6 ust. 2 pkt 2 u.s.p.p. Element ten, inaczej niż np. żądanie wydania sądowi rozpoznającemu sprawę zalecenia podjęcia w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności, o którym mowa w art. 6 ust. 3 u.s.p.p., stanowi obligatoryjny składnik pisma jakim jest przedmiotowa skarga. Obowiązek przytoczenia okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy, należy rozumieć jako obowiązek szczegółowego wskazania, w czym skarżący upatruje nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy, tj. nakaz precyzyjnego przedstawienia konkretnych działań bądź zaniechań sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 16 marca 2022 r., I NSP 29/22; z 11 stycznia 2024 r., I NSP 236/23 i z 28 lutego 2024 r., I NSP 23/24). Innymi słowy sąd rozpoznający skargę musi wiedzieć, na jakim etapie postępowania doszło – według strony wnoszącej skargę – do przewlekłości, na czym ona polegała (jakie konkretnie czynności procesowe zostały podjęte przez sąd wadliwie lub nie zostały podjęte w ogóle) i czym została spowodowana. Bez wskazania powyższych okoliczności sąd rozpoznający skargę nie jest w stanie dokonać oceny czynności sądu w oparciu o kryteria wskazane w art. 2 ust. 2 u.s.p.p. Z lektury skargi nie wynika, aby pismo to czyniło zadość ww. obowiązkowi. Co więcej, Skarżąca niniejszą skargę złożyła w odniesieniu do postępowania prawomocnie zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego z 2 czerwca 2022 r., I ACz 146/22. Należy podnieść, że skarga na przewlekłość, o której w art. 2 ust. 1 u.s.p.p. może zostać I NSP 344/24 3 wniesiona wyłącznie w odniesieniu do spraw niezakończonych. Z tych również przyczyn skargę należało uznać za niedopuszczalną. Z powyższych względów, na podstawie art. 397 § 3 k.p.c. i art. 373 § 1 k.p.c. w związku z art. 8 ust. 2 u.s.s.p. skarga podlegała odrzuceniu. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji. ł.n [a.ł.]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 2 ust. 1art. 6 ust. 1art. 6 ust. 2art. 6 ust. 3art. 2 ust. 2art. 397 § 3 KPCart. 373 § 1 KPCart. 8 ust. 2§ 3§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy