I NSP 353/24

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2024-10-15

Skład orzekający: Janusz Niczyporuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki jest dopuszczalne w postępowaniu przed Sądem Najwyższym?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że cofnięcie skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki jest dopuszczalne. Wynika to z odpowiedniego stosowania przepisów o postępowaniu zażaleniowym, w tym art. 394¹ § 3 k.p.c., który umożliwia cofnięcie skargi kasacyjnej, co przez odesłanie zawarte w art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, ma zastosowanie również do skargi na przewlekłość. Skoro cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, to analogicznie cofnięcie skargi na przewlekłość postępowania również jest skuteczne.
Stan faktyczny
Strona wniosła skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym. Po wniesieniu skargi, strona cofnęła ją z uwagi na doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie, której dotyczyła skarga. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o umorzenie postępowania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy umorzył postępowanie w sprawie skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Pełny tekst orzeczenia

I NSP 353/24 POSTANOWIENIE Dnia 15 października 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk w sprawie ze skargi B. P. i R. R. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. I ACa 828/22, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 15 października 2024 r., umarza postępowanie. UZASADNIENIE Pismem z 12 września 2024 r. pełnomocnik B. P. oraz R. R. (dalej: „Skarżący”) radca prawny T. B., działając na podstawie przepisów ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1725 z późn. zm.; dalej: „u.s.p.p.”) wniósł o stwierdzenie, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt I ACa 828/22 nastąpiła przewlekłość postępowania oraz 1. zobowiązanie Sądu Apelacyjnego w Warszawie do przyspieszenia rozpoznania sprawy w terminie tygodnia od daty rozstrzygnięcia skargi; 2. przyznanie od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Warszawie na rzecz Skarżących kwoty 2 000 zł; I NSP 353/24 2 3. zasądzenie od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Warszawie kosztów niniejszego postępowania. Pismem z 24 września 2024 r. pełnomocnik Skarżących wobec doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie pod sygn. akt I ACa 828/22 cofnął skargę na przewlekłość postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Stosownie do art. 8 ust. 2 u.s.p.p. w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy, w tym art. 3941 k.p.c. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego z 3941 § 3 k.p.c. wynika, że w postępowaniu zażaleniowym prowadzonym przed Sądem Najwyższym zastosowanie znajduje art. 39821 k.p.c., co oznacza, że skargę kasacyjną cofnąć może strona. To samo odnieść należy do zażalenia (postanowienie Sądu Najwyższego z 4 lipca 2014 r., II CZ 24/14). Powyższe stanowisko Sąd Najwyższy orzekający w niniejszej sprawie w całości podziela i jednocześnie stwierdza, że poprzez odesłanie zawarte w art. 8 ust. 2 u.s.p.p., ma ono zastosowanie do skargi na przewlekłość postępowania. W konsekwencji, w niniejszej sprawie dopuszczalne jest cofnięcie skargi. Jednocześnie Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że skarga na przewlekłość została cofnięta skutecznie, wobec czego na podstawie art. 8 ust. 2 u.s.p.p. w zw. z art. 391 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. postępowanie podlegało umorzeniu. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [SOP] [ał] I NSP 353/24 3

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 8 ust. 2art. 3941 KPCart. 39821 KPCart. 391 § 2 KPCart. 3941 § 3 KPC§ 3§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy