I NSP 430/25

I NSP 430/25 POSTANOWIENIE Dnia 12 listopada 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Księżak w sprawie ze skargi B.B. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. VI ACz 705/23, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 12 listopada 2025 r., odrzuca skargę. ] UZASADNIENIE Pismem oznaczonym datą 27 sierpnia 2025 r. B.B. jako strona i pełnomocnik J.B. (dalej: Skarżąca) wniosła skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie sygn. VI ACz 705/23 wnosząc o: 1. stwierdzenie przewlekłości ww. postępowania sądowego, nakazania sądowi zaprzestania naruszania art. 45 Konstytucji, art. 6 i 13 Konwencji Europejskiej i nakazania dokonania korekty zarządzenia poniżającego powodów, zamykającego im drogę i przysłania do właściwej osoby postanowienia z 4 czerwca 2024 r.; 2. zasądzenie zadośćuczynień po 20 000 zł dla każdego ze skarżących; 3. odstąpienie od pobierania opłat za skargę. W treści uzasadnienia wskazano, że sprawa byłaby już prawomocnie załatwiona, gdyby postanowienie z 4 czerwca 2024 r. było faktycznie, skutecznie I NSP 430/25 2 doręczone. Tymczasem wskazane postanowienie nie zostało nawet do żadnego z powodów w sprawie wysłane tak, by prawidłowo wskazane było imię i nazwisko. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Postępowanie przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie o sygn. VI Acz 705/23 dotyczyło rozpoznania zażalenia powodów na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym Warszawa-Praga w Warszawie z 28 marca 2023 r. sygn. III C 268/21 w przedmiocie zwrotu pozwu wobec nieuiszczenia opłaty sądowej. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz. U. 2023, poz. 1725, dalej: „u.s.p.p.”) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Stosownie do art. 5 ust. 1 u.s.p.p., skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie wskazuje, że przez tok postępowania w sprawie w znaczeniu przyjętym w art. 2 ust. 1 i art. 5 ust. 1 u.s.p.p., należy rozumieć postępowanie co do istoty sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 11 maja 2022 r., I NSP 137/22). Postępowanie zażaleniowe jako incydentalne (uboczne) nie jest postępowaniem co do istoty sprawy. Wniesienie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym Warszawa-Praga w Warszawie o zwrocie pozwu wobec nieuiszczenia opłaty sądowej nie prowadzi bowiem do przeniesienia do Sądu I NSP 430/25 3 Apelacyjnego rozpoznania „istoty sprawy”. Powyższe oznacza, że niedopuszczalna jest skarga na przewlekłość postępowania zażaleniowego jako incydentalnego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 24 marca 2021 r., I NSP 191/20). Ponadto, postępowanie zażaleniowe zakończyło się – zażalenie zostało oddalone postanowieniem z 4 czerwca 2024 r. a zatem ponad rok przed wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania. Skarga została zatem wniesiona nie w toku postępowania, lecz po jego zakończeniu. Niezależnie od powyższych okoliczności, należy zwrócić uwagę, że Sąd Apelacyjny w Warszawie 15 września 2025 r. wydał zarządzenie o ponownym doręczeniu powódce odpisu postanowienia z 4 czerwca 2024 r. wraz z pouczeniem, z uwagi na nieskuteczne doręczenie stronie powodowej wskazanego postanowienia. Mając na uwadze powyższe oraz biorąc pod uwagę, Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p. [a.ł]