I NSP 437/25

I NSP 437/25 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Aleksander Stępkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Paweł Czubik SSN Mirosław Sadowski w sprawie ze skargi P.D. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. I ACa 1373/23, z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 13 stycznia 2026 r., odrzuca skargę. Paweł Czubik Aleksander Stępkowski Mirosław Sadowski UZASADNIENIE P.D. (dalej: „skarżący”) złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie w sprawie pod sygn. akt VI I ACa 1373/23 i wniósł o „zasądzenie odszkodowania od Skarbu Państwa jako zadośćuczynienie za straty moralne w kwocie 20 000 zł”. Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie wniósł o oddalenie skargi. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na I NSP 437/25 2 naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie to trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych i prawnych. 2. W art. 6 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość określono, że oprócz spełniania wymagań przewidzianych dla pisma procesowego powinna ona zawierać: żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania, a także przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie – art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o skardze na przewlekłość. Elementy te stanowią konieczne elementy skargi i braki w tym zakresie nie podlegają konwalidacji w drodze wezwania do ich uzupełnienia, lecz stanowią podstawę odrzucenia skargi (art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość). 3. Przedmiotowa skarga, choć zawiera żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania, to jednak nie przytacza okoliczności uzasadniających żądanie skargi, poprzestając zaledwie na wskazaniu sygnatury sprawy głównej oraz na przytoczeniu tez z orzecznictwa w sprawach dotyczących przewlekłości postępowania. Z powyższych względów, w oparciu o art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, skargę jako zawierającą nieusuwalne braki, należało odrzucić bez wzywania do ich uzupełnienia. Paweł Czubik Aleksander Stępkowski Mirosław Sadowski [K.O.] [r.g.]