I NSP 459/24

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2024-12-12

Skład orzekający: Oktawian Nawrot

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki może dotyczyć postępowania zażaleniowego jako postępowania incydentalnego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że skarga o stwierdzenie przewlekłości postępowania nie może dotyczyć postępowania zażaleniowego, ponieważ jest ono postępowaniem incydentalnym, a nie postępowaniem co do istoty sprawy. W związku z tym skarga taka jest niedopuszczalna. Sąd Najwyższy podkreślił, że przez 'tok postępowania w sprawie' należy rozumieć postępowanie co do istoty sprawy.
Stan faktyczny
E.P. wniosła skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie, dotyczącym zażalenia na postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia alimentów oraz miejsca pobytu. Skarga dotyczyła przewlekłości postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę E.P. i zwrócił jej kwotę 200 złotych tytułem uiszczonej opłaty od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

I NSP 459/24 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Oktawian Nawrot w sprawie ze skargi E.P. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. VI ACz 1123/23, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 12 grudnia 2024 r., 1. odrzuca skargę; 2. zwraca ze Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Warszawie na rzecz skarżącej E.P. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonej opłaty od skargi. UZASADNIENIE Skargą datowaną na 14 października 2024 r. E.P., zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. I ACz 1123/23, dotyczącej zażalenia na postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia alimentów oraz miejsca pobytu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: I NSP 459/24 2 Według art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „u.s.p.p.”) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Stosownie do art. 5 ust. 1 u.s.p.p., skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie wskazuje, że przez tok postępowania w sprawie w znaczeniu przyjętym w art. 2 ust. 1 i art. 5 ust. 1 u.s.p.p., należy rozumieć postępowanie co do istoty sprawy (postanowienie Sądu Najwyższego z 11 maja 2022 r., I NSP 137/22). Postępowanie zażaleniowe jako incydentalne (uboczne), którego bieg nie powoduje przejścia rozpoznania istoty sprawy do sądu wyższej instancji, nie jest postępowaniem co do istoty sprawy. Powyższe oznacza, że niedopuszczalna jest skarga na przewlekłość postępowania zażaleniowego jako incydentalnego (postanowienie Sądu Najwyższego z 24 marca 2021 r., I NSP 191/20). Mając na uwadze powyższe oraz biorąc pod uwagę, iż skarżąca domaga się stwierdzenia przewlekłości postępowania zażaleniowego (incydentalnego) Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p. Podstawę orzeczenia o kosztach sądowych w pkt 2 postanowienia – uiszczonej przez skarżącą opłacie od skargi w kwocie 200 zł – stanowi art. 17 ust. 3 u.s.p.p., zgodnie z którym uwzględniając lub odrzucając skargę, sąd z urzędu zwraca uiszczoną od niej opłatę. [P.S.] I NSP 459/24 3 r.g.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 2 ust. 1art. 5 ust. 1art. 3986 § 3 KPCart. 3941 § 3 KPCart. 8 ust. 2art. 17 ust. 3§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy