I NSP 59/20

Sygn. akt I NSP 59/20 POSTANOWIENIE Dnia 3 czerwca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Wiak (przewodniczący) SSN Paweł Czubik SSN Adam Redzik (sprawozdawca) w sprawie ze skargi R. B. na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie I NSP 157/19, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 3 czerwca 2020 r., pozostawia skargę bez rozpoznania. UZASADNIENIE I. R. B. wniósł 13 stycznia 2020 r. skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (dalej: skarga na przewlekłość), twierdząc, że do owej przewlekłości doszło w postępowaniu sądowym toczącym się przed Sądem Najwyższym, w sprawie I NSP 157/19. Skarżący wniósł o: zorganizowanie Sądu Najwyższego zgodnie z Konstytucją i ustawami; stwierdzenie przewlekłości postępowania w ww. sprawie oraz o zasądzenie na swoją rzecz kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Skarżący sformułował w skardze również wnioski dowodowe, a w uzasadnieniu podniósł m.in., że „osoby podające się za sędziów nie posiadają umocowań do wykonywania urzędu i władzy sądowniczej” a do dnia wniesienia skargi, 2 w postępowaniu toczącym się przed Sądem Najwyższym w sprawie I NSP 157/19, nie dokonano czynności „o jakich stanowi regulamin i art. 120” Kodeksu postępowania karnego (dalej: k.p.k.). II. Postępowanie przed Sądem Najwyższym, w sprawie I NSP 157/19, zostało zainicjowane wniesioną przez R. B. pismem z 2 września 2019 r. skargą na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w (…), w sprawie II S (…), która również dotyczyła skargi na przewlekłość postępowania. Postanowieniem z 12 listopada 2019 r., w sprawie I NSP 157/19, Sąd Najwyższy pozostawił skargę R. B. bez rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia wskazano m.in., że w postępowaniu ze skargi na przewlekłość nie przysługuje prawo do złożenia skargi na przewlekłość. III. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość zawarty jest zamknięty katalog postępowań, w których stronom przysługuje uprawnienie do wniesienia skargi na przewlekłość (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z: 12 stycznia 2017 r., WSP 2/16; 26 lipca 2019 r., I NSP 79/19; 5 maja 2020 r., I NSP 40/20). W katalogu tym nie zostało uwzględnione postępowanie ze skargi na przewlekłość, a takiego postępowania dotyczy skarga w niniejszej sprawie. Z przywołanej regulacji należy zatem wywodzić, że w postępowaniach innych niż wymienione w katalogu określonym w art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość, stronie nie służy wskazana skarga. Ponadto, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, skargę należy wnieść w toku postępowania w sprawie. Natomiast postępowanie w sprawie toczącej się przed Sądem Najwyższym, I NSP 157/19, zakończyło się prawomocnie 12 listopada 2019 r., a skarga w niniejszej sprawie została wniesiona 13 stycznia 3 2020 r. Czyni to bezprzedmiotowym kwestionowanie długości postępowania. Jak zauważył Sąd Najwyższy w postanowieniu z 13 marca 2019 r., I NSP 51/18, skarga na przewlekłość postępowania ma przede wszystkim za zadanie eliminowanie i zapobieganie przewlekłości przez dyscyplinowanie sądu do podejmowania terminowych i właściwych czynności prowadzących do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie. Tym samym skarga na przewlekłość postępowania wniesiona już po jego prawomocnym zakończeniu nie może odnieść tego skutku. Z tych względów, na podstawie art. 430 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.