I NSP 62/21

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2021-06-09

Skład orzekający: Paweł Czubik, Leszek Bosek, Adam Redzik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki jest dopuszczalna, jeśli postępowanie, którego dotyczy, zostało już prawomocnie zakończone?
Ratio decidendi
Skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki jest niedopuszczalna, jeśli postępowanie, którego dotyczy, zostało już prawomocnie zakończone. Skarga ta ma na celu eliminowanie i zapobieganie przewlekłości przez dyscyplinowanie sądu do podejmowania terminowych czynności, co nie jest możliwe po zakończeniu postępowania. W związku z tym, wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych i wyznaczenie pełnomocnika z urzędu w takiej sytuacji stają się bezprzedmiotowe.
Stan faktyczny
J.J. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniach przed Sądem Apelacyjnym. Skarga dotyczyła postępowań, które zostały już prawomocnie zakończone wyrokami Sądu Apelacyjnego. Skarżący domagał się stwierdzenia przewlekłości, zasądzenia od Skarbu Państwa kwoty pieniężnej oraz zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną z powodu prawomocnego zakończenia postępowania, którego dotyczyła.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NSP 62/21 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Czubik (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Leszek Bosek SSN Adam Redzik w sprawie ze skargi J.J. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawach o sygn. akt I ACa (…), I ACz (…) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 9 czerwca 2021 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE J.J. 22 marca 2021 r. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm., dalej: ustawa o skardze na przewlekłość), domagając się stwierdzenia przewlekłości w postępowaniach przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawach I ACa (…) oraz I ACz (…), zasądzenia od Skarbu Państwa kwoty 20.000 zł, a nadto zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, niezbędnym warunkiem dopuszczalności skargi o stwierdzenie przewlekłości postępowania jest wniesienie jej w toku postępowania. Postępowanie w sprawie z powództwa J. J. o zapłatę jest prawomocnie zakończone, gdyż wyrokiem z 30 listopada 2020 r., I ACa (…) Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację powoda (k. 886 akt I ACa (…)). Objęty skargą na przewlekłość postępowania z 22 marca 2021 r. wniosek o przyznanie adwokata z urzędu (k. 902 akt I ACa (…)) został rozstrzygnięty postanowieniem z 30 kwietnia 2021 r. (k. 1022 akt I ACa (…)), natomiast zażalenie – postanowieniem z 17 marca 2021 r. (k. 1000 akt I ACz […]/21 p). Skarga na przewlekłość postępowania ma przede wszystkim za zadanie eliminowanie i zapobieganie przewlekłości przez dyscyplinowanie Sądu do podejmowania terminowych i właściwych czynności prowadzących do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie, tym samym skarga na przewlekłość postępowania wniesiona już po jego prawomocnym zakończeniu nie może odnieść tego skutku (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 28 marca 2013 r., III SPZP 1/13; postanowienia Sądu Najwyższego z: 12 sierpnia 2014 r., III SPP 159/14, 10 czerwca 2014 r.; III SPP 110/14; 3 września 2019 r., I NSP 73/19). Mając na względzie, że skarga dotyczy postępowania prawomocnie zakończonego, Sąd Najwyższy za bezprzedmiotowe uznał wnioski skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. Nawet w razie ich uwzględnienia skarga podlegałaby bowiem odrzuceniu. W związku z powyższym, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 5 ust. 1art. 370 KPCart. 397 § 2 KPCart. 8 ust. 2§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy