I NSP 62/26

I NSP 62/26 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Elżbieta Karska w sprawie ze skargi T. K. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. I ACa 155/15, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 23 czerwca 2026 r. 1. odrzuca skargę. 2. zarządza zwrot od Skarbu Państwa – Sądu Najwyższego na rzecz skarżącego kwoty 200 (dwieście) złotych uiszczonej tytułem opłaty sądowej od skargi. UZASADNIENIE T. K. pismem z 15 lutego 2026 r., działając w imieniu własnym, wniósł skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn.akt I ACa 155/15 i pochodnych, w tym w Sądzie Najwyższym Izbie Cywilnej w sprawie o sygn. I CZ 108/17. W treści skargi wniósł o: stwierdzenie przewlekłości postępowania prowadzonego w ww. sprawach (pkt 1), przyznania 20 000,00 zł. za naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (pkt 2), nakazanie Sądowi Apelacyjnemu podjęcia czynności procesowych, w szczególności I NSP 62/26 2 niezwłocznego przyspieszenia postępowania (pkt 3), publikację orzeczenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym (pkt 4), zwolnienie od kosztów sądowych tej skargi (pkt 5). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość postępowania”) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Stosownie do treści art. 2 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez Sąd w celu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie albo czynności podjętych przez prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze w celu zakończenia postępowania przygotowawczego lub czynności podjętych przez sąd lub komornika sądowego w celu przeprowadzenia i zakończenia sprawy egzekucyjnej albo innej sprawy dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego. Dokonując tej oceny, uwzględnia się łączny dotychczasowy czas postępowania od jego wszczęcia do chwili rozpoznania skargi, niezależnie od tego, na jakim etapie skarga została wniesiona, a także charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych I NSP 62/26 3 w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Artykuł 3 ustawy o skardze na przewlekłość zawiera zamknięty katalog postępowań, w których określonym podmiotom przysługuje uprawnienie do wniesienia skargi na przewlekłość (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 29 listopada 2018 r., I NSP 39/18; 6 grudnia 2011 r., KSP 11/11; 29 października 2009 r., KSP 18/09). Natomiast w myśl art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Skarga na przewlekłość ma przede wszystkim za zadanie eliminowanie i zapobieganie przewlekłości przez dyscyplinowanie sądu meriti do podejmowania terminowych i właściwych czynności prowadzących do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie. W przedmiotowej sprawie I ACa 155/15 i I CZ 108/17 postępowanie przed Sądem Najwyższym zostało zakończone prawomocnie postanowieniem z 7 listopada 2017 r. Skarżący złożył skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki już po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie o sygn. akt I ACa 155/15, która toczyła się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie oraz przed Sądem Najwyższym I CZ 108/17, ale została prawomocnie zakończona i z tej przyczyny skarga jest niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, orzekł jak w sentencji postanowienia. Elżbieta Karska JW. [a.ł] I NSP 62/26 4