I NSP 64/21

Sygn. akt I NSP 64/21 POSTANOWIENIE Dnia 28 lipca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Joanna Lemańska (przewodniczący) SSN Marek Dobrowolski SSN Maria Szczepaniec (sprawozdawca) w sprawie ze skargi C. T. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie o sygn. III S (…) i przed Sądem Okręgowym w S. w sprawie o sygn. VI P (…), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 28 lipca 2021 r., 1. odrzuca skargę w części co do postępowania przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie o sygn. III S (…), 1. stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje skargę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w […]. w pozostałej części co do postępowania przed Sądem Okręgowym w S. w sprawie o sygn. VI P (…). UZASADNIENIE W dniu 30 kwietnia 2021 r. C. T. (dalej: skarżący) za pośrednictwem poczty elektronicznej wniósł do Sądu Najwyższego m.in. skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (dalej: skarga na przewlekłość), dotyczącą postępowania przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie III S (…) oraz postępowania przed Sądem Okręgowym w S. w sprawie VI P (…) 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga na przewlekłość jest uregulowana w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. 2018 r., poz. 75; dalej: ustawa o skardze na przewlekłość). Zasady zastępstwa procesowego przed Sądem Najwyższym określa art. 871 k.p.c., zgodnie z którym w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, jak również przy czynnościach procesowych związanych z tym postępowaniem, podejmowanych przed sądem niższej instancji, obowiązuje zastępstwo stron przez adwokata lub radcę prawnego. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie przyjmuje się, że czynności procesowe podejmowane osobiście przez stronę przed Sądem Najwyższym, z zastrzeżeniem przypadków określonych w art. 871 § 2 k.p.c., są bezskuteczne (por. postanowienia Sądu Najwyższego z: 19 czerwca 2017 r., III SPP 32/17; 21 marca 2019 r., I NSP 1/19; 25 czerwca 2019 r., V CZ 48/19). Analiza treści skargi na przewlekłość w zakresie postępowania przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie III S (…) prowadzi do wniosku, że skarżący nie należy do kręgu podmiotów uprawnionych do samodzielnego działania przed Sądem Najwyższym (art. 871 § 2 k.p.c.). W konsekwencji skarga na przewlekłość w tej części, na podstawie art. 871 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Na marginesie należy zaznaczyć, że stosownie do art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość nie jest dopuszczalne wniesienie skargi na przewlekłość postępowania, którego przedmiotem jest stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie (postanowienia Sądu Najwyższego z: 6 grudnia 2011 r., KSP 11/11, 9 stycznia 2018 r., KSP 21/17, 23 września 2020 r., I NSP 134/20). W związku z tym również skarga na przewlekłość wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika, nie mogłaby zostać merytorycznie rozpoznana przez Sąd Najwyższy i podlegałaby odrzuceniu. 3 Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość sądem właściwym do rozpoznania sprawy jest sąd przełożony nad sądem, przed którym toczy się postępowanie. Z uwagi na to, że skarga na przewlekłość w pozostałej części dotyczy postępowania przed Sądem Okręgowym w S. w sprawie VI P (…), sądem właściwym do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w (…) W konsekwencji, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i w zw. z art. 200 § 14 k.p.c., stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał skargę w powyższym zakresie do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w (…) Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.