I NSW 1110/25

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2025-06-23

Skład orzekający: Aleksander Stępkowski, Adam Redzik, Paweł Wojciechowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarzuty dotyczące przeszłych zachowań kandydata na Prezydenta RP, które nie dotyczą przestępstw przeciwko wyborom ani naruszeń przepisów Kodeksu wyborczego, mogą stanowić podstawę protestu wyborczego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy pozostawił protest bez dalszego biegu, uznając, że zarzuty dotyczące przeszłych zachowań kandydata, w tym jego sytuacji majątkowej czy zawieranych umów cywilnoprawnych, nie mogą być przedmiotem protestu wyborczego. Protest wyborczy może być wniesiony wyłącznie z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom lub naruszenia przepisów Kodeksu wyborczego mającego wpływ na wynik wyborów. Wszelkie wątpliwości co do prawa wybieralności kandydata są badane w ramach procedury rejestracji kandydatów i nie mogą być przedmiotem protestu.
Stan faktyczny
T.G. wniósł protest przeciwko ważności wyborów Prezydenta RP, zarzucając dyskwalifikację kandydata z powodu jego przeszłych zachowań, które miały być publicznie przyznane. Państwowa Komisja Wyborcza i Prokurator Generalny wnieśli o pozostawienie protestu bez dalszego biegu. Sąd Najwyższy rozpoznał protest, stwierdzając, że zarzuty skarżącego nie spełniają wymogów formalnych protestu wyborczego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił pozostawić protest bez dalszego biegu.

Pełny tekst orzeczenia

I NSW 1110/25 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Aleksander Stępkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Adam Redzik SSN Paweł Wojciechowski w sprawie z protestu T.G. przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, przy udziale Prokuratora Generalnego i Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 23 czerwca 2025 r., pozostawić bez dalszego biegu. Adam Redzik Aleksander Stępkowski Paweł Wojciechowski UZASADNIENIE Pismem nadanym 12 czerwca 2025 r. w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, które wpłynęło do Sądu Najwyższego 13 czerwca 2025 r. T.G. (dalej: „skarżący”) wniósł protest przeciwko ważności wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych 1 czerwca 2025 r. Skarżący wskazał, że publiczne przyznanie się Karola Nawrockiego się do złamania prawa („udziału w ustawkach czyli bójkach kiboli zwaśnionych klubów I NSW 1110/25 2 piłkarskich”, „niezapłacenie za mieszkanie i tym samym o poświadczenie nieprawdy u notariusza”) dyskwalifikuje kandydata na urząd Prezydenta. Państwowa Komisja Wyborcza wniosła o pozostawienie protestu bez dalszego biegu. Takie samo stanowisko zajął Prokurator Generalny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Protest należało pozostawić bez dalszego biegu. Jak wynika z art. 82 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 365; dalej: „k.wyb.”) protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej może być wniesiony z powodu: 1) dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów; 2) naruszenia przepisów Kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów. Zgodnie z art. 321 § 1 k.wyb. protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego nie później niż w ciągu 14 dni od dnia podania wyników wyborów do publicznej wiadomości przez Państwową Komisję Wyborczą, przy czym nadanie w tym terminie protestu w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu Najwyższego. Ze wskazanego uregulowania wynika, że protest może być skutecznie wniesiony wyłącznie w określonym terminie i niedopuszczalne jest jego przywrócenie. W niniejszej sprawie protest został złożony w terminie. Stosownie do treści art. 323 § 1 k.wyb. Sąd Najwyższy rozpatruje protest w składzie 3 sędziów w postępowaniu nieprocesowym i wydaje, w formie postanowienia, opinię co do jego zasadności. Jednocześnie, w myśl art. 322 § 1 k.wyb. Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków formalnych, a niedopuszczalne jest przywrócenie terminu do jego wniesienia. I NSW 1110/25 3 Stosownie do brzmienia art. 321 § 3 k.wyb. wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. Skarżący nie wykazał, że doszło do naruszenia przepisów o których mowa w art. 82 § 1 k.wyb. Poprzestał jedynie na stwierdzeniu, że w jego mniemaniu różne elementy biografii zwycięskiego kandydata na Prezydenta RP, o których dowiedział się z przekazów medialnych, dyskwalifikują go i „automatycznie sankcja karna pozbawia prawa wybieralności takiego obywatela”. Sąd Najwyższy stwierdza, że zarzuty te nie mogą stanowić przedmiotu protestu, nie podniesiono w nich bowiem zarzutu popełnienia przestępstwa przeciwko wyborom, ani naruszenia przepisów kodeksu wyborczego dotyczących procedury głosowania lub ustalenia wyników głosowania lub wyborów. Wszelkie wątpliwości co do prawa wybieralności kandydata są badane w ramach procedury rejestracji kandydatów na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przez Państwową Komisję Wyborczą i nie mogą być przedmiotem protestu wyborczego. Prokurator Generalny trafnie wskazał w swoim stanowisku: „Zarzuty formułowane wobec Kandydata w wyborach na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, odnoszące się do jego zachowania w przeszłości, nie mogą być przedmiotem protestu wyborczego […]. W ramach protestu wyborczego nie mogą być również weryfikowane okoliczności związane z sytuacją majątkową Kandydatów na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, czy też zawierane przez nich umowy o charakterze cywilnoprawnym”. Z uwagi na wskazane okoliczności, na mocy art. 322 § 1 k.wyb. w zw. z art. 321 § 3 k.wyb. Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. [K.O.] [r.g.] Adam Redzik Aleksander Stępkowski Paweł Wojciechowski

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 82 § 1art. 321 § 1art. 323 § 1art. 322 § 1art. 321 § 3§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy