I NSW 113/19

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2019-11-12

Skład orzekający: Krzysztof Wiak, Aleksander Stępkowski, Maria Szczepaniec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi na przewlekłość postępowania sądowego jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że zażalenie na postanowienie w przedmiocie przewlekłości postępowania cywilnego nie przysługuje, nadając tej uchwale moc zasady prawnej. Model postępowania przyjęty w ustawie o skardze na przewlekłość przewiduje jednoinstancyjny tryb rozpoznania takiej skargi, co oznacza, że stronie nie przysługuje środek odwoławczy od orzeczeń wydanych w tym trybie. Dotyczy to również postanowień o odrzuceniu skargi na przewlekłość.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę, wskazując na jej ogólnikowość i bezprzedmiotowość z uwagi na prawomocne zakończenie sprawy. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił odrzucić zażalenie jako niedopuszczalne.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NSW 113/19 POSTANOWIENIE Dnia 12 listopada 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Wiak (przewodniczący) SSN Aleksander Stępkowski (sprawozdawca) SSN Maria Szczepaniec w sprawie z protestu wyborczego pełnomocnika wyborczego Komitetu Wyborczego […] W. T. przeciwko ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 13 października 2019 r. w okręgu wyborczym nr […] przy udziale 1) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, 2) Przewodniczącego Okręgowej Komisji Wyborczej w B. 3) Prokuratora Generalnego po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 12 listopada 2019 r. postanawia: pozostawić protest wyborczy bez dalszego biegu. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2019 r. Sąd Apelacyjny w […] na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (jednolity tekst: Dz.U. z 2018 r., poz. 75; dalej jako: ustawa o skardze na przewlekłość) odrzucił skargę W. R. na naruszenie prawa 2 strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie z powództwa J.S. – Ś. przeciwko W. R. o wydanie nieruchomości. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny wskazał, że zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, skarga powinna zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz przytoczenia okoliczności uzasadniających żądanie. Niespełnienie tych wymagań powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość. Skarżący natomiast ograniczył się do poddania ogólnej krytyce wszystkich postępowań w których brał lub bierze udział posługując się przy tym obraźliwym słownictwem. Niezależnie od tego, Sąd Apelacyjny wskazał, że sprawa której skarga dotyczy została już zakończona prawomocnym wyrokiem z dnia 24 stycznia 2019 r., co czyni skargę bezprzedmiotową. Powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] skarżący zaskarżył zażaleniem i wniósł o jego uchylenie i wydanie postanowienia reformatoryjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 23 marca 2006 r., III SPZP 3/05 (OSNP 2006 nr 21-22, poz. 341), stwierdził, że na postanowienie w przedmiocie przewlekłości postępowania cywilnego zażalenie nie przysługuje i postanowił o nadaniu uchwale mocy zasady prawnej. Nie ma żadnych podstaw do odejścia od tej linii orzeczniczej, co więcej jest ona konsekwentnie podtrzymywana (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2006 r., III CZ 42/06, OSN- ZD 2008/1/2, z dnia 12 października 2007 r., I CNP 55/07, LEX nr 897928). W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje się, że przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na przewlekłość przewidują jednoinstancyjny tryb rozpoznania takiej skargi, zatem stronie nie przysługuje środek odwoławczy od orzeczeń i innych rozstrzygnięć wydanych w toku postępowania prowadzonego na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. Wskazuje się, że model postępowania przyjęty w tej ustawie spowodował, 3 iż procedura rozpoznawania skargi jest sui generis postępowaniem sądowym o charakterze nadzorczym. Ma ono charakter incydentalny (wpadkowy) i prowadzone jest w ramach postępowania co do istoty sprawy, a rozpoznanie skargi odbywa się w ramach postępowania odwoławczego przy odpowiednim zastosowaniu przepisów o postępowaniu zażaleniowym (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 21 lipca 2006 r.: III CZ 42/06 OSNC 2008/A poz. 6; z dnia 15 grudnia 2005 r. I KZP 44/05 OSNKW 2006/1 poz. 6). Mając powyższe na uwadze, określona w powołanej uchwale Sądu Najwyższego niedopuszczalność zażalenia obejmuje także postanowienia o odrzuceniu skargi na przewlekłość postępowania sądowego. W konsekwencji zażalenie skarżącego W.R. jest niedopuszczalne i podlegało z tego powodu odrzuceniu bez merytorycznego rozpatrzenia jego zarzutów. (art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na przewlekłość). aw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 9 ust. 1art. 6 ust. 2art. 8 ust. 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy