I NSWR 862/23

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2023-11-23

Skład orzekający: Janusz Niczyporuk, Tomasz Demendecki, Elżbieta Karska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy protest przeciwko ważności referendum ogólnokrajowego, który nie spełnia wymogów formalnych określonych w ustawie o referendum ogólnokrajowym i Kodeksie wyborczym, powinien zostać pozostawiony bez dalszego biegu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy pozostawił protest bez dalszego biegu, ponieważ zarzuty podniesione przez skarżącego nie mieściły się w przedmiocie protestu określonym w art. 33 ust. 1 ustawy o referendum ogólnokrajowym. Ponadto, protest nie spełniał wymogów formalnych pisma procesowego określonych w art. 125 i nast. Kodeksu postępowania cywilnego, co skutkowało jego niedopuszczalnością.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł do Sądu Najwyższego protest przeciwko ważności referendum ogólnokrajowego z 15 października 2023 r., zarzucając przestępstwa o zmasowanym charakterze. Wskazał na nie wydawanie kart referendalnych, pytania o liczbę wydawanych kart, oddawanie głosów po godzinie 21 oraz dowożenie obywateli do lokali wyborczych po zamknięciu lokali. Sąd Najwyższy uznał, że zarzuty te nie mieszczą się w ustawowym przedmiocie protestu i że pismo skarżącego nie spełnia wymogów formalnych pisma procesowego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił pozostawić protest bez dalszego biegu.

Pełny tekst orzeczenia

I NSWR 862/23 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Tomasz Demendecki SSN Elżbieta Karska w sprawie z protestu M. A., przeciwko ważności referendum ogólnokrajowego przy udziale Prokuratora Generalnego i Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 23 listopada 2023 r., postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu. UZASADNIENIE Pismem z 23 października 2023 r. (data stempla pocztowego) M. A. (dalej: „Skarżący”) wniósł do Sądu Najwyższego protest przeciwko ważności referendum przeprowadzonego 15 października 2023 r. W uzasadnieniu protestu Skarżący stwierdził, że wnosi o unieważnienie referendum z dnia 15 października 2023 r. z uwagi na dopuszczenie się przestępstwa, mającego „zmasowany charakter na terytorium całego kraju”. Skarżący w uzasadnieniu protestu wyjaśnił, że jest wyborcą uprawnionym do udziału w wyborach powszechnych oraz w referendach. Posiada wiedzę bezpośrednią oraz z serwisów społecznościowych, że w lokalach Okręgowych Komisji Wyborczych nie wydawano kart referendalnych oraz pytano o liczbę wydawanych kart. Ponadto, głosy oddawano po godzinie 21, zaś po zamknięciu I NSWR 862/23 2 lokali wyborczy obywatele zostali dowożeni do lokali wyborczych. Takie okoliczności w ocenie Skarżącego miały wpływ na ważność referendum, stąd jego protest należy uznać za zasadny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zasady wnoszenia protestów przeciwko ważności referendum ogólnokrajowego określa ustawa z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (tekst jedn. Dz.U. 2020, poz. 851 ze zm., dalej: „u.r.o.”). Zgodnie z art. 33 ust. 1 tej ustawy, przeciwko ważności referendum może być wniesiony protest ze względu na zarzut dopuszczenia się przestępstwa przeciwko referendum lub naruszenia przepisów u.r.o. dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyniku referendum. Wszelkie inne zarzuty stanowią wyjście poza przewidziany ustawą przedmiot protestu, co czyni go niedopuszczalnym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2007 r., III SW 30/07, niepublikowane). Zgodnie natomiast z art. 34 ust. 1, protest przeciwko ważności referendum wnosi się do Sądu Najwyższego na piśmie w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyniku referendum przez Państwową Komisję Wyborczą w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Stosownie do art. 34 ust. 2 u.r.o., do warunków i trybu wnoszenia protestu przeciwko ważności referendum stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (tekst jedn. Dz.U. 2022, poz. 1277 ze zm., dalej: „k.wyb.”). Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków określonych w art. 241 k.wyb. Zgodnie z art. 242. § 1 k.wyb. Sąd Najwyższy rozpatruje protest w składzie 3 sędziów w postępowaniu nieprocesowym. Warunki pisma procesowego zostały zaś ujęte w art. 125 i nast. k.p.c. W rozpoznawanej sprawie zarzuty przedstawione przez Skarżącego nie mieszczą się w przedmiocie protestu określonym w art. 33 ust. 1 u.r.o. Skarżący nie sformułował ich bowiem w sposób określony w powołanym wyżej art. 33 ust. 1 u.r.o. w zw. z art. 241 § 3 i art. 243 § 1 k.wyb. Skarżący powołuje w uzasadnieniu ogólne sformułowania, które w jego ocenie miały miejsce, I NSWR 862/23 3 nie przedstawiając żadnych dowodów, które stanowiłyby potwierdzenie zaistniałych okoliczności. W proteście brak jest też konkretnego wskazania jakie przestępstwo zostało popełnione i czy miało ono bezpośredni wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników referendum. Skarżący nie spełnił zatem ustawowego wymogu polegającego na konieczności wykazania, że zarzucane naruszenia rzeczywiście miały wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników referendum. Niezależnie od powyższego protest Skarżącego nie spełnia w minimalnym stopniu wymogów pisma procesowego określonych przez art. 125 i nast. k.p.c. Pismo Skarżącego nie zawiera bowiem: oznaczenia miejscowości i daty sporządzenia pisma, dokładnego oznaczenia podmiotu, który wnosi protest wraz z podaniem adresu, prawidłowego oznaczenia pisma, oznaczenia uczestników postępowania ze wskazaniem ich adresów oraz dowodów, na których oparte zostały zarzuty. Z powyższych względów, na podstawie art. 34 ust. 2 u.r.o. w zw. z art. 243 § 1 k.wyb. postanowiono o pozostawieniu protestu wyborczego bez dalszego biegu. [SOP] [ms]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 33 ust. 1art. 34 ust. 1art. 34 ust. 2art. 241art. 242art. 125art. 33 ust. 1art. 241 § 3art. 243 § 1art. 243 § 1§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy