I NWW 116/24

I NWW 116/24 POSTANOWIENIE Dnia 25 kwietnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek w sprawie z powództwa małoletniego J. G. reprezentowanego przez matkę M. C. przeciwko M. G. o ustalenie ojcostwa i roszczenia z tym związane oraz z powództwa M. C. przeciwko M. G. o zapłatę, przy udziale organizacji społecznej – Fundacji I. w L., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 25 kwietnia 2024 r., na skutek wniosku o zbadanie niezależności sądu i oznaczenie sądu, oddala wniosek. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Środzie Wielkopolskiej postanowieniem z 26 marca 2024 r., III RC 9/24 przekazał do rozpoznania Sądowi Najwyższemu wniosek M. G. „o zbadanie niezależności sądu i oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. I NWW 116/24 2 Po pierwsze, ustalanie okoliczności leżących u podstaw wystąpienia właściwego sądu o oznaczenie sądu, przed którym na toczyć się postępowanie nie należy do Sądu Najwyższego, lecz do sądu a quo. Obowiązek przedstawienia okoliczności przemawiających za odstąpieniem od ustawowych reguł właściwości spoczywa na sądzie, który zwraca się o przekazanie sprawy (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 5 marca 2020 r., IV CO 44/20; z 14 lipca 2022 r., III CO 555/22; z 13 kwietnia 2023 r., III CO 66/23). Postanowienie Sądu Rejonowego w Środzie Wielkopolskiej z 26 marca 2024 r. nie zawiera żadnych argumentów przemawiających za przekazaniem sprawy innemu sądowi. Po drugie, nawet gdyby uznać, że Sąd Rejonowy w Środzie Wielkopolskiej uznał za własne twierdzenia i żądania strony, której wolą jest, aby sprawę rozpoznawał inny sąd niż ten właściwy na zasadach ogólnych, to samo niezadowolenie strony postępowania z dotychczasowego przebiegu postępowania nie jest podstawą do zastosowania art. 441 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 8 lutego 2021 r., III CO 3/21). Po trzecie, wyrokiem z 5 czerwca 2023 r., C-204/21, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że przepis art. 26 § 2 u.SN nie jest zgodny z prawem Unii Europejskiej. Sankcja przewidziana w tym przepisie nie może zostać zatem zastosowana. Nawet więc, czy gdyby wniosek potraktować jako wniosek hybrydowy, należało go oddalić. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. [SOP] [ms]