I NWW 183/22
Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2023-10-04
Skład orzekający: Marek Dobrowolski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy, w szczególności Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, jest właściwy do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego, który opiera się na zarzucie braku niezależności sądu lub niezawisłości sędziego, w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 5 czerwca 2023 r. (C-204/21)?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego, który opierał się na zarzucie braku niezależności sądu lub niezawisłości sędziego. Wskazał, że zgodnie z wyrokiem TSUE z dnia 5 czerwca 2023 r. (C-204/21), przekazanie takich wniosków do wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych stanowi uchybienie zobowiązaniom wynikającym z prawa UE. W związku z tym, kwestie te powinny być rozpoznawane zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania karnego, a właściwy do ich rozpoznania jest sąd, przed którym toczy się postępowanie, czyli w tym przypadku Sąd Okręgowy w Łodzi.Stan faktyczny
Obrońca oskarżonego złożył wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Rejonowego delegowanego do Sądu Okręgowego w Łodzi, powołując się na wątpliwości dotyczące trybu i charakteru delegacji sędziego oraz zawisłość przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawy dotyczącej zgodności przepisów o ustroju sądów powszechnych z Konstytucją. Sąd Okręgowy przekazał wniosek do Sądu Najwyższego na podstawie art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym. Sąd Najwyższy zawiesił postępowanie do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny, który następnie umorzył postępowanie. Po umorzeniu postępowania przed TK, Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek, stwierdzając swoją niewłaściwość.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego i przekazał go do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Łodzi.Pełny tekst orzeczenia
I NWW 183/22 POSTANOWIENIE Dnia 4 października 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Dobrowolski w sprawie A.K. oskarżonego o czyn z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i innych na skutek wniosku obrońcy o wyłączenie sędzi X.Y. – delegowanej przez Ministra Sprawiedliwości do pełnienia obowiązków w Sądzie Okręgowym w Łodzi od orzekania w sprawie o sygn. V Ka 67/21, po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 4 października 2023 r. 1. podejmuje zawieszone postępowanie; 2. stwierdza swoją niewłaściwość i wniosek zgodnie z właściwością przekazuje do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Łodzi. UZASADNIENIE W czasie rozprawy apelacyjnej w dniu 22 kwietnia 2022 r. obrońca oskarżonego A. K. na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. złożył wniosek o wyłączenie ze składu orzekającego sprawy toczącej się przed Sądem Okręgowym w Łodzi V Wydział Karny Odwoławczy pod sygn. akt V Ka 67/21 sędziego Sądu Rejonowego X.Y. delegowanej do Sądu Okręgowego w Łodzi. W uzasadnieniu wniosku obrońca wskazał, że „z uwagi na fakt, iż sprawa ma być rozpoznana przez sędziego delegowanego do orzekania w sądzie wyższej instancji, jak również mając na względzie zawisłość przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawy za sygn. SK 32/21 w zakresie zbadania zgodności z Konstytucją art. 77 § 1 prawo o ustroju sądów powszechnych w zw. z art. 45 ust. 1 i 2, art. 10 ust. 2 i art. 144 ust. 3 pkt 17
I NWW 183/22 2 Konstytucji RP, zachodzą uzasadnione wątpliwości […] na podniesionym stanowisku Rzecznika Praw Obywatelskich przedstawionym w w/w sprawie zawisłej przed TK, a dotyczących trybu, sposobu oraz charakteru aktu delegacji sędziego do orzekania w sądzie wyższej instancji przez uprawniony do tego podmiot”. Postanowieniem z 1 lipca 2022 r. Sąd Okręgowy w Łodzi (V Ka 67/21) na podstawie art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (t.j. Dz.U. 2021, poz. 1904 z późn. zm., dalej: u.SN) przekazał powyższy wniosek o wyłączenie Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego celem nadania mu dalszego biegu. W uzasadnieniu wskazał, że wobec tego, iż wniosek obrońcy oskarżonego A. K. o wyłączenie od udziału w przedmiotowej sprawie sędzi X.Y. – delegowanej przez Ministra Sprawiedliwości do pełnienia obowiązków sędziego w Sądzie Okręgowym w Łodzi – odwołuje się do argumentów podniesionych w stanowisku Rzecznika Praw Obywatelskich, wyrażonym w uzasadnieniu przystąpienia do zawisłej przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawy o sygnaturze akt SK 32/21, to w istocie wniosek ten zasadza się na zarzucie braku niezawisłości sędziego delegowanego i niezależności sądu orzekającego z jego udziałem. Postanowieniem z 1 grudnia Sąd Najwyższy na podstawie art. 22 § 1 k.p.k. zawiesił postępowanie w przedmiocie wniosku o wyłączenie sędzi X.Y. – delegowanej przez Ministra Sprawiedliwości do pełnienia obowiązków w Sądzie Okręgowym w Łodzi do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w sprawie SK 32/21. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 14 grudnia 2022 r., sygn. akt SK 32/21 (OTK-ZU Seria A z 11 stycznia 2023 r., poz. 7), umorzył postępowanie będące przedmiotem zawieszenia przez Sąd Najwyższy w niniejszej sprawie. Sąd Okręgowy w Łodzi przekazał wniosek o wyłączenie sędzi Sądu Rejonowego X.Y. delegowanej do Sądu Okręgowego w Łodzi do Sądu
I NWW 183/22 3 Najwyższego, opierając go na regulacji z art. 26 § 2 u.SN. Zgodnie z tym przepisem, do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego. Sąd rozpoznający sprawę przekazuje niezwłocznie wniosek Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych celem nadania mu dalszego biegu na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Przekazanie wniosku Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie wstrzymuje biegu toczącego się postępowania. Biorąc pod uwagę literalne brzmienie tego przepisu, jak również treść pisma wnioskodawcy, należało przyjąć, że postawione w nim zarzuty odpowiadają dyspozycji art. 26 § 2 u.SN. Jednakże, Sąd Najwyższy zobowiązany jest uwzględnić treść wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 5 czerwca 2023 r. (C-204/21), w którym uznano, że przekazanie – na podstawie art. 26 § 2 u.SN – do wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego rozpoznawania zarzutów i zagadnień prawnych dotyczących braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego stanowi uchybienie zobowiązaniom, które wynikają z mocy art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE w związku z art. 47 Karty praw podstawowych, jak również na mocy art. 267 TFUE i zasady pierwszeństwa prawa Unii. Trybunał zaznaczył, że kwestie dotyczące badania niezależności sądu i niezawisłości sędziego nie stanowią specyficznych kwestii prawnych w konkretnej dziedzinie prawa, które z tego względu mogłyby należeć do wyłącznej właściwości wyspecjalizowanego potencjalnie sądu. Co więcej, prawo do niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy oznacza, że każdy sąd krajowy powołany do stosowania prawa Unii jest zobowiązany zbadać, czy spełnia on takie standardy, jeżeli pojawiłaby się w tym względzie poważna wątpliwość. Uwzględniając argumentację zawartą w powyższym wyroku TSUE, należało przyjąć, że w niniejszej sprawie wniosek o wyłączenie sędziego powinien być rozpoznawany zgodnie z regulacjami zawartymi w art. 41 i nast. k.p.k. Zgodnie z art. 42 § 2 k.p.k., poza wypadkiem określonym w art. 42 § 2 k.p.k.,
I NWW 183/22 4 o wyłączeniu orzeka sąd, przed którym toczy się postępowanie; w składzie orzekającym w kwestii wyłączenia nie może brać udziału sędzia, którego dotyczy wyłączenie. W razie niemożności utworzenia takiego składu sądu, w kwestii wyłączenia orzeka sąd wyższego rzędu. Prowadzi to do wniosku, że w niniejszej sprawie właściwy pozostaje Sąd Okręgowy w Łodzi. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. s.h. [ał]
Powiązane orzeczenia
- I NWW 168/23 2023-07-04Czy Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego jest właściwa do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego, gdy zarzut dotyczy braku niezależności lub niezawisłości sędziego, w świetle orzecznictwa T…
- I NWW 33/25 2025-03-06Czy Sąd Najwyższy – Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych jest właściwy do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego, gdy zarzut dotyczy braku niezależności sądu lub niezawisłości sędziego, w świetle wyroku TSU…
- I NWW 32/23 2023-08-02Czy wniosek o wyłączenie sędziego z powodu zarzutu braku niezależności sądu lub niezawisłości sędziego, oparty na okolicznościach związanych z powołaniem sędziego przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną nową ustawą,…
- I NWW 126/24 2024-06-03Czy Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego jest właściwa do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego, który obejmuje zarzut braku niezależności sądu lub niezawisłości sędziego, w świetle orzecz…
- I NWW 195/23 2023-06-22Czy Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego jest właściwa do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów w sprawie dotyczącej zarzutu braku niezależności sądu lub niezawisłości sędziego, w świetle o…
Powołane przepisy
art. 286 § 1 KKart. 297 § 1 KKart. 11 § 2 KKart. 41 § 1 KPKart. 77 § 1art. 45 ust. 1art. 10 ust. 2art. 144 ust. 3art. 26 § 2art. 22 § 1 KPKart. 19 ust. 1art. 47
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy