I NWW 69/24

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2024-05-08

Skład orzekający: Janusz Niczyporuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wyłączenie sędziego, który zawiera zarzut braku niezależności sądu lub niezawisłości sędziego, ale nie uzasadnia go, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania na podstawie art. 26 § 3 ustawy o Sądzie Najwyższym?
Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziego, który zawiera zarzut braku niezależności sądu lub niezawisłości sędziego, ale nie uzasadnia go, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania na podstawie art. 26 § 3 ustawy o Sądzie Najwyższym. Uzasadnienie wniosku musi zawierać okoliczności faktyczne i ich ocenę prawną, a nie jedynie abstrakcyjne twierdzenia.
Stan faktyczny
Oskarżony R. Ł. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Okręgowego we Wrocławiu od orzekania w sprawie karnej. Jako podstawę wniosku wskazał udział osoby powołanej przez neoKRS, co miało świadczyć o braku niezależności sądu i niezawisłości sędziego. Sąd Okręgowy przekazał wniosek do rozpoznania Sądowi Najwyższemu – Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy pozostawił wniosek o wyłączenie sędziego bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

I NWW 69/24 POSTANOWIENIE Dnia 8 maja 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk w sprawie z wniosku R. Ł. o wyłączenie sędziego Sądu Okręgowego we Wrocławiu A. M. od orzekania w sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu sygn. III K 57/21, po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 8 maja 2024 r., pozostawić wniosek bez rozpoznania. UZASADNIENIE Wnioskiem z 30 stycznia 2024 r. oskarżony R. Ł. (dalej: „oskarżony”) domagał się wyłączenia SSO A. M. od orzekania w sprawie zawisłej przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu, sygn. akt III K 57/21. Powołując się ogólnie na orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz ostatnie postanowienia Sądu Najwyższego Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oskarżony uznał, że w składzie orzekającym wybranym do orzekaznia we wskazanej sprawie brała udział osoba, która została powołana przez noeKRS. Postanowieniem z 19 lutego 2024 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu wniosek oskarżyciela o wyłączenie SSO A. M. na podstawie art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. 2024, poz. 622 z późn. zm.; I NWW 69/24 2 dalej: „u.SN”) przekazał wraz z aktami do rozpoznania Sądowi Najwyższemu – Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 26 § 2 u.SN, do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego. Jednocześnie, stosownie do treści art. 26 § 3 u.SN, wniosek, o którym mowa w art. 26 § 2 u.SN, pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli obejmuje ustalenie oraz ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości. Sąd rozpoznający sprawę przekazuje niezwłocznie wniosek Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych celem nadania mu dalszego biegu na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Przekazanie wniosku Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie wstrzymuje biegu toczącego się postępowania. W przedmiotowej sprawie, w zakresie w jakim została ona przekazana Sądowi Najwyższemu, oskarżyciel wprost sformułował zarzut braku niezależności sądu i niezawisłości sędziego, jednakże w żaden sposób ich nie uzasadnił. Całość uzasadnienia dotyczy bowiem kwestii związanych z ewentualnym barkiem bezstronności sędziego. Zgodnie zaś z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego (z wielu zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 8 maja 2020 r., I NWW 7/20), podstawą do pozostawienia wniosku bez rozpoznania, w oparciu o przepis art. 26 § 3 u.SN, jest sytuacja, w której wniosek nie spełnia warunków konstrukcyjnych (nie podaje okoliczności faktycznych i ich oceny prawnej, uzasadnienia lub uprawdopodobnienia zawartych w nim twierdzeń) lub ma charakter abstrakcyjny. Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. [SOP] I NWW 69/24 3 [ms]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 26 § 2art. 26 § 2art. 26 § 3§ 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy