I NZ 16/25

PostanowienieIzba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2025-04-29

Skład orzekający: Paweł Wojciechowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wyłączenie sędziego, który nie został jeszcze wyznaczony do rozpoznania sprawy, jest dopuszczalny?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że wniosek o wyłączenie sędziego, który nie został jeszcze wyznaczony do rozpoznania sprawy, jest niedopuszczalny. Sędzia objęty takim wnioskiem może zasiadać w składzie sądu rozpoznającego ten wniosek. Ponadto, Sąd Najwyższy stwierdził, że na postanowienie w przedmiocie odrzucenia wniosku o wyłączenie sędziego nie przysługuje zażalenie, ponieważ orzeczenia Sądu Najwyższego co do zasady nie podlegają zaskarżeniu, a Sąd Najwyższy nie jest sądem powszechnym rozpoznającym sprawy w toku instancji.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego od orzekania w sprawie dotyczącej zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi na przewlekłość postępowania. Sąd Najwyższy odrzucił ten wniosek. Wnioskodawca złożył zażalenie na postanowienie o odrzuceniu wniosku, jednocześnie składając nowy wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów oraz wniosek o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności sędziów. Sąd Najwyższy odrzucił oba wnioski oraz zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił wniosek o wyłączenie sędziów, wniosek o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności sędziów oraz zażalenie, a także umorzył postępowanie wywołane wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

I NZ 16/25 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wojciechowski w sprawie z wniosku M.J. o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego G. Ż. od orzekania w sprawie toczącej się przed Sądem Najwyższym pod sygn. akt I NZ 16/24 w przedmiocie zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Najwyższego z 20 lutego 2025 r. I NZ 16/24 o odrzuceniu wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego G. Ż. od orzekania w sprawie toczącej się przed Sądem Najwyższym I NZ 16/24 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych 29 kwietnia 2025 r., 1. odrzuca wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego; 2. odrzuca wniosek o zbadanie spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności sędziów Sądu Najwyższego; 3. odrzuca zażalenie; 4. umarza postępowanie wywołane wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. UZASADNIENIE W piśmie z 6 stycznia 2024 r. (data prezentaty Sądu Apelacyjnego w Katowicach – 12 stycznia 2024 r., k. 2 akt I NZ 16/24) ) M.J. (dalej: ,,skarżący”) złożył wniosek o wyłączenie w trybie art. 49 k.p.c. od orzekania w sprawie zarejestrowanej pod sygn. I NZ 16/24 w przedmiocie zażalenia na postanowienie I NZ 16/25 2 Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 14 grudnia 2023 r. sygn. III S 6/23 o odrzuceniu skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu prowadzonym przed Sądem Okręgowym w Gliwicach pod sygn. VIII Pa 66/23, wskazanych sędziów Sądu Najwyższego, w tym SSN G.Ż. Postanowieniem z 20 lutego 2025 r. Sąd Najwyższy odrzucił wniosek M.J. o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego G.Ż. od orzekania w sprawie toczącej się przed Sądem Najwyższym pod sygn. akt I NZ 16/24, a dotyczącej zażalenia na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 14 grudnia 2023 r. w przedmiocie odrzucenia skargi na przewlekłość postępowania sygn. akt III S 6/23. Pismem z 1 kwietnia 2025 r. (data prezentaty Sądu Najwyższego) wnioskodawca zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata złożył zażalenie na wskazane wyżej orzeczenie z 20 lutego 2025 r. W treści środka zaskarżenia, skarżący zawarł wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Najwyższego od rozpoznania niniejszego zażalenia oraz wniosek ewentualny o przeprowadzenie testu bezstronności i niezawisłości w trybie art. 42 ust. 3 p.u.s.p., a także wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny. Wniosek ten został bowiem złożony w treści zażalenia, a zatem jeszcze przed wyznaczeniem składu orzekającego w niniejszym postępowaniu zażaleniowym. Tymczasem w uchwale składu siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z 26 lipca 2019 r., I NOZP 1/19, Sąd Najwyższy rozstrzygnął, że wniosek o wyłączenie sędziego niewyznaczonego do rozpoznania sprawy jest niedopuszczalny, przy czym sędzia objęty takim wnioskiem o wyłączenie może zasiadać w składzie sądu rozpoznającego ten wniosek. Stanowi o tym również obecnie art. 531 § 1 pkt 3 k.p.c. . Z tych samych przyczyn, a także mając na względzie art. 29 § 6 oraz § 10 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 622), odrzuceniu podlegał zawarty w treści skargi wniosek ewentualny I NZ 16/25 3 o zbadanie spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności w trybie art. 42 § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 334 z późn. zm.). Przechodząc do kwestii zażalenia skarżącego uznać należało, że jest ono niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu. Na postanowienie Sądu Najwyższego w przedmiocie odrzucenia wniosku o wyłączenie sędziego nie przysługuje zażalenie. Orzeczenia Sądu Najwyższego co do zasady nie podlegają zaskarżeniu. Odstępstwo od tej reguły stanowiłoby wyjątek, który musiałby mieć swą wyraźną podstawę prawną (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 lutego 2017 r., II PO 1/17 i powołane w nim orzecznictwo oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 21 maja 2019 r., I NO 32/18). Sąd Najwyższy nie jest bowiem sądem powszechnym. Nie rozpoznaje sprawy w toku instancji, tak jak sąd powszechny. Rozpoznaje sprawy wyraźnie przypisane w ustawie. Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zgodnie z §11 w/w przepisu, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Z tych względów zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 397 § 11 k.p.c. Wobec odrzucenia zażalenia, bezprzedmiotowe stało się rozpoznanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z powyższym Sąd Najwyższy, na podstawie art. 355 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c., umorzył postępowanie zainicjowane wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [a.ł] I NZ 16/25 4

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 49 KPCart. 42 ust. 3art. 531 § 1 pkt 3 KPCart. 29 § 6art. 42 § 3art. 3941 § 1 KPCart. 3941 § 3 KPCart. 397 § 11 KPCart. 355 KPCart. 391 § 1 KPCart. 39821 KPC§ 1 pkt 3

Źródło: Sąd Najwyższy, repozytorium https://repozytorium2.sn.pl, pozyskano 29.10.2026. Treść przetworzona przez legal-ai.pl (konwersja tekstu, podział na fragmenty, analiza AI, powiązania z innymi danymi); Sąd Najwyższy nie zatwierdza tych materiałów ani nie ponosi za nie odpowiedzialności. · PDF źródłowy