II NSNK 13/25

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2025-12-04

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba nieuprawniona do wniesienia skargi nadzwyczajnej może skutecznie zaskarżyć postanowienie sądu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy pozostawia skargę nadzwyczajną bez rozpoznania, jeżeli została wniesiona przez podmiot nieposiadający legitymacji do jej wniesienia. Katalog podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi nadzwyczajnej jest zamknięty i wynika z ustawy o Sądzie Najwyższym.
Stan faktyczny
W.J. wniósł do Sądu Najwyższego pismo zatytułowane „skarga nadzwyczajna”, zaskarżając postanowienie Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie. Sąd Najwyższy uznał, że skarżący nie należy do kręgu podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi nadzwyczajnej.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy pozostawia skargę nadzwyczajną bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

II NSNk 13/25 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Krzysztof Wiak na skutek skargi nadzwyczajnej wniesionej przez W.J. od postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z 8 października 2025 r., sygn. akt II Kp 2317/25, na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 4 grudnia 2025 r., pozostawia skargę nadzwyczajną bez rozpoznania. UZASADNIENIE W.J. (dalej: „skarżący”) wniósł osobiście do Sądu Najwyższego pismo zatytułowane „skarga nadzwyczajna”, w którym zaskarżył postanowienie Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z 8 października 2025 r. (II Kp 2317/15). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga zasługuje na pozostawienie bez rozpoznania. Zgodnie z przepisem art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 622, dalej: „u.SN”), skargę nadzwyczajną może wnieść Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz, w zakresie swojej właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców oraz Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Powyższy katalog jest zatem zamknięty i II NSNk 13/25 2 żaden inny podmiot, poza wymienionymi w nim, nie może zostać uznany za uprawniony do jej skutecznego wniesienia. Z uwagi na to, że skarżącemu nie przysługuje przymiot żadnego z wymienionych organów, należy uznać go za nieuprawnionego do wniesienia środka zaskarżenia, jakim jest skarga nadzwyczajna. W zakresie nieuregulowanym przepisami powyższej ustawy do skargi nadzwyczajnej, w tym postępowania w sprawie tej skargi, w zakresie spraw karnych stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego dotyczące kasacji (art. 95 pkt 2 u.SN). Zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania przyjętą kasację, jeżeli została ona wniesiona przez osobę nieuprawnioną. Z mocy art. 95 pkt 2 u.SN takie same konsekwencje wywołuje wniesienie skargi nadzwyczajnej przez osobę nieuprawnioną. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 95 pkt 2 u.SN orzekł, jak w sentencji. Z.G. [a.ł]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 89 § 2art. 95 pkt 2art. 531 § 1 KPKart. 530 § 2 KPKart. 429 § 1 KPK§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy