I ZI 1/26

I ZI 1/26 POSTANOWIENIE Dnia 16 września 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wojciechowski w sprawie X. Y. – sędzi Sądu Rejonowego […] w [...], po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 16 września 2026 r., kwestii wniosku adw. M.W. o zasądzenie na rzecz pełnomocnika kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w celu złożenia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej wymienionej Sędzi, na podstawie art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z § 18 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w zw. z art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych postanowił: zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz wyznaczonego z urzędu pełnomocnika wnioskodawcy T.L. - adw. M.W. kwotę 369 zł (trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych) w tym 23% VAT, w związku z przedsięwziętą czynnością procesową w postaci sporządzenia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X. Y. – sędzi Sądu Rejonowego […] w [...] UZASADNIENIE Adw. M.W. został wyznaczony z urzędu pełnomocnikiem wnioskodawcy T.L. do sporządzenia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X. Y. (postanowienie Sądu Rejonowego […] w [...] z 1 września 2025 r., I ZI 1/26 2 sygn. akt […] – k. 8 akt o sygn. […] dołączonych do sprawy o sygn. […]). Przedmiotowy wniosek został przesłany do Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego 2 stycznia 2026 r. Adw. M.W. zawarł w nim dodatkowo wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w celu złożenia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej wymienionej Sędzi, albowiem koszty te nie zostały uregulowane przez wnioskodawcę w całości ani w części. Zarządzeniem z 8 września 2026 r. odmówiono przyjęcia złożonego przez adw. M.W. wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X. Y. – sędzi Sądu Rejonowego […] w [...], z uwagi na jego oczywistą bezzasadność. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek pełnomocnika wnioskodawcy T.L. – adw. M.W. należało uwzględnić poprzez zasądzenie na rzecz wymienionego, opłaty za dokonanie określonej czynności procesowej w postępowaniu sądowym, którą było sporządzenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X. Y. – sędzi Sądu Rejonowego […] w [...] Zasądzona kwota została ustalona w oparciu o § 18 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, zgodnie z którym opłata za dokonanie określonej czynności procesowej w toku postępowania sądowego wynosi 25% opłaty przewidzianej za obronę w sprawie, w której ta czynności ma być dokonana. Opłata za obronę przed Sądem Najwyższym wynosi 1200 zł (§ 17 ust. 2 pkt 6 wymienionego rozporządzenia). W związku z powyższym opłata za dokonanie w niniejszej sprawie przedmiotowej czynności w postaci sporządzenia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej wymienionej Sędzi wyniosła 300 zł. Do podanej kwoty należało doliczyć należny podatek VAT, stąd zasądzona kwota wyniosła 369 zł. Przy ustaleniu powyżej kwoty należało uwzględnić wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 23 kwietnia 2020 r., w sprawie o sygn. akt SK 66/19, w którym stwierdzono, że analiza statusu adwokatów i radców prawnych oraz ich roli w I ZI 1/26 3 postępowaniu, w którym występują jako podmioty powołane i zobowiązane do zastępstwa prawnego, prowadzi do uznania, że różnicowanie ich wynagrodzenia poprzez jego obniżenie, w stosunku do wynagrodzenia, które otrzymaliby, gdyby występowali w sprawie jako pełnomocnicy z wyboru, nie ma konstytucyjnego uzasadnienia (zob. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 23 kwietnia 2020 r., SK 66/19, OTK-A 2020, nr 13). Mając na uwadze powyższe względy, Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie. [J.J.] [r.g.]