I ZI 7/23

Izba Odpowiedzialności Zawodowej2023-09-28

Skład orzekający: Maria Szczepaniec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej powinno zostać umorzone, gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy umorzył postępowanie w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, ponieważ zaszła negatywna przesłanka procesowa określona w art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych. Przepis ten stanowi, że umarza się postępowanie, gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone, co wyklucza dalsze procedowanie w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej.
Stan faktyczny
Pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnego złożył wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej Prezesa Sądu Okręgowego w T. sędziego A. B. za czyn z art. 231 § 1 k.k. i art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Wskazał, że Sąd Najwyższy Izba Dyscyplinarna wcześniej odmówił zezwolenia na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej za ten sam czyn. Sąd Najwyższy uznał, że zachodzi tożsamość podmiotu i przedmiotu czynu z wcześniejszym postępowaniem, które zostało prawomocnie zakończone.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy umorzył postępowanie w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie Prezesa Sądu Okręgowego w T. sędziego A. B. do odpowiedzialności karnej i obciążył Skarb Państwa kosztami postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

I ZI 7/23 POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szczepaniec po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 28 września 2023 r., bez udziału stron wniosku adw. W. M. - pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego W. P. z dnia 20 stycznia 2023 r. w przedmiocie wyrażenia zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej Prezesa Sądu Okręgowego w T. sędziego A. B. za czyn z art. 231 § 1 k.k. i art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (dalej p.u.s.p.) postanowił: 1. umorzyć postępowanie w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie Prezesa Sądu Okręgowego w T. sędziego A. B. do odpowiedzialności karnej za przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. i art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.; 2. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Pismem z dnia 20 stycznia 2023 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego) adw. W. M. - pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnego W. P. wniósł o wyrażenie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej Prezesa Sądu Okręgowego w T. sędziego A. B. za czyn polegający na tym, że podczas wykonywania czynności służbowych działając wspólnie i w porozumieniu z Panią B. W., Panią M. N. i Panem K. C. w T., woj. M. przy ul. […] od dnia 27.06.2016 r. do dnia 09.08.2016 r., doprowadził do niezgodnego z prawem zainicjowania względem kuratora I ZI 7/23 2 zawodowego W. P. postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego w ten sposób, że poświadczył nieprawdę co do daty wpływu pism z KPP w B. z dnia 03.06.2016 znak AD […] oraz ZI-[…] w N. z dnia 07.06.2016 r. znak ZI […] do Prezesa Sądu Okręgowego w T. zamieszczając na piśmie Kuratora Okręgowego SO w T. nr Ko-[…]prezentatę datowaną na dzień 11 lipca 2016 r., chociaż rzeczone dokumenty wpłynęły do Prezesa Sądu Okręgowego w czerwcu 2016 roku lub jeszcze wcześniej, czym działał na szkodę interesu publicznego i interesu prywatnego pokrzywdzonego, to jest o czyn z art. 231 § 1 k.k. i art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w związku z wniesionym do X Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w R. subsydiarnym aktem oskarżenia. W uzasadnieniu wniosku, pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnego podał, że złożył uprzednio wniosek w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej m.in. Prezesa Sądu Okręgowego w T. sędziego A. B. Podkreślił jednak, że uchwałą z dnia 26 sierpnia 2021 r., sygn. akt I DI 33/21 Sąd Najwyższy Izba Dyscyplinarna odmówił zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej m.in. Prezesa Sądu Okręgowego w T. sędziego A. B. Ponadto, uchwałą z dnia 26 stycznia 2022 r., sygn. akt II DIZ 63/21 Sąd Najwyższy Izba Dyscyplinarna utrzymał w mocy zaskarżoną przez oskarżyciela subsydiarnego uchwałę. Wskazał, że do dziś nie zostało wydane przez właściwy Sąd dyscyplinarny orzeczenie w przedmiocie zezwolenia lub nie zezwolenia na pociągnięcie m.in. Prezesa Sądu Okręgowego w T. sędziego A. B. do odpowiedzialności karnej za czyn objęty przedmiotem niniejszego postępowania (k. 2-17). Sąd Najwyższy zważył co następuje: Postępowanie należało umorzyć z uwagi na zaistnienie negatywnej przesłanki procesowej określonej w art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., która wyklucza kontynuowanie procedowania w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej Prezesa Sądu Okręgowego w T. sędziego A. B. za czyn z art. 231 § 1 k.k. i art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Zgodnie z dyspozycją wspomnianego art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., znajdującego zastosowanie na gruncie postępowania dyscyplinarnego mocą art. 128 p.u.s.p., I ZI 7/23 3 umarza się postępowanie, gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone. Mając na uwadze, iż powołany przepis znajduje zastosowanie wobec podejrzanego (art. 71 § 3 k.p.k.), tym samym - przenosząc powyższe na grunt postępowania immunitetowego - powyższy odnosi się również do sędziego objętego wnioskiem. Niniejsze postępowanie pokrywa się z przedmiotem postępowania w sprawie już prawomocnie zakończonej o sygnaturze akt I DI 33/21 (i utrzymanej w mocy przez Sąd Najwyższy uchwałą z dnia 26 sierpnia 2021 r., sygn. akt II DIZ 63/21), w której to Sąd Najwyższy Izba Dyscyplinarna odmówił zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Okręgowego w T. A. B. za czyn polegający na tym, że podczas wykonywania czynności służbowych działając wspólnie i w porozumieniu z B. W., M. N. i K. C. w T. woj. m. przy ul. […] od dnia 27 czerwca 2016 r. do dnia 9 sierpnia 2016 r. doprowadził do niezgodnego z prawem zainicjowania względem kuratora zawodowego W. P. postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego w ten sposób, że poświadczył nieprawdę co do daty wpływu pism KPP w B. z dnia 3 czerwca 2016 r. znak AD […] oraz ZL-[…] w N. z dnia 7 czerwca 2016 r. znak ZL […] do Prezesa Sądu Okręgowego w T. zamieszczając na piśmie Kuratora Okręgowego SO w T. nr Ko-[…] prezentatę datowaną na dzień 11 lipca 2016 r., chociaż rzeczone dokumenty wpłynęły do Prezesa Sądu Okręgowego w dniu 28 czerwca 2016 roku lub jeszcze wcześniej, czym działał na szkodę interesu publicznego i interesu prywatnego pokrzywdzonego, tj. o przestępstwo z art. 231 §1 k.k. i art. 271 §1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. W obu postępowaniach zachodzi zatem tożsamość podmiotu i przedmiotu przestępstwa, przedmiotu czynności wykonawczej, a także miejsca, czasu i okoliczności jego popełnienia. Powyższe ustalenia kryteriów tożsamości obu czynów eliminuje pociągnięcie do odpowiedzialności karnej Prezesa Sądu Okręgowego w T. sędziego A. B. w sytuacji, kiedy wcześniej co do tego samego zachowania sprawa została co do niego rozstrzygnięta. Niniejsze postępowanie immunitetowe w przedmiocie wyrażenia zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej Prezesa Sądu Okręgowego w T. sędziego A. B. za czyn z art. 231 § 1 k.k. i art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., I ZI 7/23 4 zważając na stanowczy charakter art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., uniemożliwia zatem dalsze postępowanie, skutkując koniecznością jego umorzenia. Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. [M. T.] [ms]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 231 § 1 KKart. 271 § 1 KKart. 11 § 2 KKart. 17 § 1 pkt 7 KPKart. 128art. 71 § 3 KPKart. 231 §1 KKart. 271 §1 KK§ 1§ 2§ 1 pkt 7§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy