I ZPI 33/22

Izba Odpowiedzialności Zawodowej2023-06-28

Skład orzekający: Marek Siwek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, którego sprawa oskarżenia prywatnego została prawomocnie umorzona, posiada status oskarżyciela uprawniający go do złożenia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej odmówił przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej, uznając, że wnioskodawca nie posiadał wymaganego przez art. 13 k.p.k. statusu oskarżyciela. Status ten jest warunkiem formalnym dla podmiotu, który może wnosić o zezwolenie na ściganie prokuratora, a brak jego posiadania skutkuje odmową przyjęcia wniosku na podstawie art. 135 § 4 Prawa o prokuraturze.
Stan faktyczny
Wnioskodawca R. M. złożył wniosek o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej prokuratora X. Y. za przestępstwo określone w art. 212 § 1 k.k. (zniesławienie). Wnioskodawca był oskarżycielem prywatnym w sprawie o sygn. akt IV K 740/19, która została prawomocnie umorzona. Sąd Najwyższy rozpatrywał wniosek o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zarządził odmówić przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej z powodu braku wymaganego statusu oskarżyciela przez wnioskodawcę.

Pełny tekst orzeczenia

I ZPI 33/22 ZARZĄDZENIE Dnia 28 czerwca 2023 r. SSN Marek Siwek na podstawie art. 135 § 4 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2022, poz.1247) w zw. z art. 13 k.p.k. zarządził odmówić przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X. Y. prokuratora Prokuratury Rejonowej w E. UZASADNIENIE Ściganie przestępstwa, którego popełnienie wnioskodawca R. M. zarzuca X. Y. - prokuratorowi Prokuratury Rejonowej w E., określonego w art. 212 § 1 k.k. odbywa się z oskarżenia prywatnego. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 13 k.p.k. uzyskanie zezwolenia władzy, od którego ustawa uzależnia ściganie, należy do oskarżyciela. Wymóg posiadania określonego w art. 13 k.p.k. statusu oskarżyciela należy zatem uznać za wymóg formalny dla podmiotu, który może wnosić o przeprowadzenie postępowanie w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej i wniosek taki w toku tego postępowania następnie popierać. W niniejszej sprawie nie można uznać, by R. M. posiadał status oskarżyciela z uwagi na fakt, iż sprawa o sygn. akt IV K 740/19 zawisła przez Sądem Rejonowym […], w której był on oskarżycielem prywatnym, została prawomocnie zakończona decyzją o umorzeniu postępowania (k. 252 akt sprawy IV K 740/19). Zgodnie natomiast z art. 135 § 4 ustawy Prawo o prokuraturze, jeżeli wniosek o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej lub wniosek o zezwolenie na tymczasowe aresztowanie prokuratora nie odpowiada warunkom formalnym pisma procesowego określonym w ustawie z dnia 6 czerwca I ZPI 33/22 2 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 534, 1023 i 2447 oraz z 2022 r. poz. 655), przewodniczący sądu dyscyplinarnego odmawia, w drodze zarządzenia, jego przyjęcia. Zważywszy zatem na treść powołanego przepisu, a zarazem brak wymaganego przez ustawę statusu oskarżyciela, jaki powinien posiadać R. M., warunkującego możliwość przeprowadzenia postępowania delibacyjnego, należało odmówić przyjęcia wniosku i dlatego zarządzono jak wyżej. [M. T.] [ł.n]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 135 § 4art. 13 KPKart. 212 § 1 KK§ 4§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy