I ZPI 57/22

Izba Odpowiedzialności Zawodowej2023-02-23

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy adwokat reprezentujący osobę fizyczną ma legitymację do złożenia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej z oskarżenia prywatnego, jeśli nie wniósł jeszcze prywatnego aktu oskarżenia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej, ponieważ wnioskodawczyni, reprezentująca osobę fizyczną, nie wykazała, że złożyła już prywatny akt oskarżenia. Zgodnie z art. 13 k.p.k., uzyskanie zezwolenia na ściganie, od którego ustawa uzależnia jego prowadzenie, należy do oskarżyciela. W sprawach z oskarżenia prywatnego, oskarżyciel prywatny musi być tym, który wpierw wniósł prywatny akt oskarżenia, aby móc ubiegać się o zezwolenie sądu dyscyplinarnego na ściganie prokuratora.
Stan faktyczny
Adwokat złożył wniosek o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora Prokuratury Regionalnej do odpowiedzialności karnej z art. 212 k.k. (zniesławienie) z oskarżenia prywatnego. Wniosek został złożony w imieniu osoby fizycznej, która miała być pokrzywdzona działaniem prokuratora. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku z powodu braku legitymacji wnioskodawczyni.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wydanie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej prokuratora A. K. z uwagi na brak legitymacji do wystąpienia z wnioskiem.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I ZPI 57/22 ZARZĄDZENIE Dnia 23 lutego 2023 r. Na podstawie 13 k.p.k. w zw. z art. 135 ust. 4 ustawy z 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze odmówić przyjęcia wniosku o wydanie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej A. K. - prokurator Prokuratury Regionalnej w G., złożonego przez adw. M. G., z uwagi na brak legitymacji do wystąpienia z wnioskiem. UZASADNIENIE W dniu 11 lipca 2022 r. do Sądu Najwyższego Izby Dyscyplinarnej wpłynął wniosek o wydanie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej A. K. - prokurator Prokuratury Regionalnej w G., złożony przez adw. M. G.. W treści wniosku adw. M. G. wskazała, że wyrażenie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej prokurator A. K. umożliwi wnioskującej złożenie do Sądu Rejonowego w Gdańsku prywatnego aktu oskarżenia w związku z popełnieniem przez prokurator A. K. przestępstwa z art. 212 k.k. Wniosek o wydanie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej prokurator A. K., złożony przez adw. M. G. nie spełnia warunków do merytorycznego rozpoznania. Ściganie przestępstwa określonego w art. 212 k.k. odbywa się z oskarżenia prywatnego. Prokurator nie może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej bez zezwolenia sądu dyscyplinarnego (art. 135 ust. 1 ustawy z 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze). Prowadzi to do art. 13 k.p.k., który stanowi, że uzyskanie zezwolenia władzy, od którego ustawa uzależnia ściganie, należy do oskarżyciela. 2 W sprawach z oskarżenia prywatnego o zezwolenie na ściganie występuje zatem oskarżyciel prywatny. Oznacza to, że oskarżyciel prywatny, aby uzyskać zezwolenie sądu dyscyplinarnego na ściganie prokuratora musi być „oskarżycielem”, czyli musi wpierw wnieść do sądu prywatny akt oskarżenia. Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, jak również z samej treści wniosku nie wynika, iżby wnioskodawczyni wniosła prywatny akt oskarżenia. Wskazany brak stanowi zatem zasadniczą przeszkodę procesową, która uzasadnia odmówienie przyjęcia wniosku o wydanie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 135 ust. 4art. 212 KKart. 135 ust. 1art. 13 KPK

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy