I ZPI 52/22

I ZPI 52/22 ZARZĄDZENIE Dnia 5 grudnia 2023 r. 1. na podstawie art. 135 § 4 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1247 z późn. zm. – dalej powoływana jako: ustawa Prawo o prokuraturze) odmówić przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej prokurator Prokuratury Rejonowej w B. A. P. oraz prokuratora Prokuratury Okręgowej w Z. A. K., złożonego przez pełnomocnika wnioskodawców A. K. i W. K. z uwagi na oczywistą bezzasadność wniosku; 2. odpis zarządzenia doręczyć pełnomocnikowi wnioskodawców i wnioskodawcom wraz z pouczeniem, że na zarządzenie to przysługuje zażalenie do Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 135 § 4 ustawy Prawo o prokuraturze jeżeli wniosek o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej lub wniosek o zezwolenie na tymczasowe aresztowanie prokuratora nie odpowiada warunkom formalnym pisma procesowego określonym w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 534, 1023 i 2447 oraz z 2022 r. poz. 655), przewodniczący sądu dyscyplinarnego odmawia, w drodze zarządzenia, jego przyjęcia. Zaznaczyć należy, iż w postępowaniu delibacyjnym sąd dyscyplinarny orzeka zasadniczo na podstawie wniosku i dowodów załączonych przez wnioskodawcę, bowiem to „rzeczą oskarżyciela, a nie sądu jest formułowanie oraz wykazywanie przesłanek uzasadniających zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, toteż oskarżyciela – a nie sąd I ZPI 52/22 2 dyscyplinarny – obciąża powinność gromadzenia i prowadzenia wszystkich niezbędnych w sprawie dowodów, uzasadniających w pełni podejrzenie popełnienia przez sędziego przestępstwa” (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 2003 roku, SNO 29/03, Lex nr 470220; uchwała SN z dnia 24 października 2014 roku, SNO 43/14, Lex nr 1544217). Wniosek jest natomiast bezzasadny w stopniu oczywistym wówczas, gdy nie dołączono do niego żadnych dowodów lub wówczas, gdy przedłożone dowody nie wykazują żadnego widocznego związku z treścią zarzutu formułowanego wobec objętego wnioskiem sędziego, a który wnioskodawca chce zarzucić po uchyleniu mu immunitetu. Oczywista bezzasadność wniosku zachodzić będzie również wówczas, gdy po jego lekturze, bez konieczności uzyskiwania i zapoznawania się z dowodami można stwierdzić, że immunitet nie powinien zostać uchylony. W niniejszej sprawie wnioskodawca postulował o wyrażenie zgody na pociągnięcie prokurator Prokuratury Rejonowej w B. A. P. oraz prokuratora Prokuratury Okręgowej w Z. A. K. do odpowiedzialności karnej w związku z ich zachowaniem pozostającym w sferze pełnionych przez nich czynności prokuratorskich w postępowaniu prowadzonym pod sygn. akt […], sprowadzających się do „wadliwych decyzji o umorzeniu śledztwa”, w których autor wniosku upatrywał znamion przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. Analiza wywiedzionego wniosku o uchylenie immunitetu formalnego prowadzi do uznania, iż jest on bezzasadny w stopniu oczywistym. Powyższy nie zasługiwał na uwzględnienie nie tyle z uwagi na brak dostatecznego uprawdopodobnienia popełnienia przez prokurator Prokuratury Rejonowej w B. A. P. oraz prokuratora Prokuratury Okręgowej w Z. A. K. czynów wypełniających znamiona przestępstwa określonego w art. 231 § 1 k.k., co niewykazania takowej okoliczności w jakimkolwiek wręcz stopniu. Zgodzić należy się, iż objęci wnioskiem prokuratorzy wprawdzie pozostają funkcjonariuszami publicznymi w rozumieniu art. 231 k.k., którzy z racji swoich szczególnych cech mogą dopuść się przestępstwa urzędniczego, jednakże dokonana przez nich odmienna niż forsowana przez wnioskującego ocena I ZPI 52/22 3 zgromadzonego materiału dowodowego nie oznacza niejako automatycznego zakwalifikowania tej okoliczności jako znamienia występku z art. 231 § 1 k.k. Zaoferowana przez wnioskodawcę dokumentacja nie zawiera jakichkolwiek dowodów uprawdopodabniających popełnienie przez objętych wnioskiem prokuratorów przestępstw z art. 231 § 1 k.k. Wskazać nadto należy, iż wątpliwości wzbudza samo już wybrane przez wnioskodawcę forum analizy czynu, które na gruncie analizowanego przypadku winno być li tylko ewentualnie rozważane w postępowaniu dyscyplinarnym i poddawane ocenie w kontekście oczywistego i rażącego naruszenie prawa. Mając na uwadze nieprzedstawienie przez wnioskodawcę warstwy dowodowej uprawdopodabniającej w stopniu wymaganym przez ustawodawcę popełnienie przez objętych wnioskiem prokuratorów przestępstw z art. 231§ 1 k.k., a nadto stwierdzony po lekturze wniosku brak jakichkolwiek podstaw do uchylenia immunitetu formalnego, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej prokurator Prokuratury Rejonowej w B. A. P. oraz prokuratora Prokuratury Okręgowej w Z. A. K. [M. T.] [ms]