I ZI 70/24

I ZI 70/24 ZARZĄDZENIE Dnia 21 stycznia 2025 r. 1. na podstawie art. 135 § 4 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (dalej powoływana jako: ustawa Prawo o prokuraturze) odmówić przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej prokurator Prokuratury Rejonowej […] w W. H. S. z uwagi na oczywistą bezzasadność wniosku; 2. odpis zarządzenia doręczyć wnioskodawcy wraz z pouczeniem, że na zarządzenie to przysługuje zażalenie do Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia; 3. Sprawę w repertorium I Zl zakreślić jako załatwioną w inny sposób. UZASADNIENIE Pismem z dnia 22 listopada 2024 r. F. wniosła o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej prokurator Prokuratury Rejonowej […] w W. H. S. za czyn art. 231 § 1 k.k. i art. 239 k.k. Zgodnie z art. 135 § 4 ustawy Prawo o prokuraturze, jeżeli wniosek o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej lub wniosek o zezwolenie na tymczasowe aresztowanie prokuratora nie odpowiada warunkom formalnym pisma procesowego określonym w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 534, 1023 i 2447 oraz z 2022 r. poz. 655), przewodniczący sądu dyscyplinarnego odmawia, w drodze zarządzenia, jego przyjęcia. I ZI 70/24 2 Zaznaczyć należy, iż w postępowaniu delibacyjnym sąd dyscyplinarny orzeka zasadniczo na podstawie wniosku i dowodów załączonych przez wnioskodawcę, bowiem to „rzeczą oskarżyciela, a nie sądu jest formułowanie oraz wykazywanie przesłanek uzasadniających zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, toteż oskarżyciela - a nie sąd dyscyplinarny – obciąża powinność gromadzenia i prowadzenia wszystkich niezbędnych w sprawie dowodów, uzasadniających w pełni podejrzenie popełnienia przez sędziego przestępstwa” (zob. aktualne również na gruncie postępowania immunitetowego dotyczącego prokuratorów: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 2003 roku, SNO 29/03, Lex nr 470220; uchwała SN z dnia 24 października 2014 roku, SNO 43/14, Lex nr 1544217). Wniosek jest natomiast bezzasadny w stopniu oczywistym wówczas, gdy nie dołączono do niego żadnych dowodów lub wówczas, gdy przedłożone dowody nie wykazują żadnego widocznego związku z treścią zarzutu formułowanego wobec objętego wnioskiem prokuratora, a który wnioskodawca chce zarzucić po uchyleniu mu immunitetu. Oczywista bezzasadność wniosku zachodzić będzie również wówczas, gdy po jego lekturze, bez konieczności uzyskiwania i zapoznawania się z dowodami można stwierdzić, że immunitet nie powinien zostać uchylony. W niniejszej sprawie wnioskodawca postulował o wyrażenie zgody na pociągnięcie wskazanej we wniosku prokurator do odpowiedzialności karnej w związku z zachowaniem pozostającym stricte w sferze pełnionych przez nią czynności prokuratorskich, tj. w postępowaniu prowadzonym pod sygn. akt […], sprowadzającym się do „matactwa i celowych zaniechań”, w których autor wniosku upatrywał znamion przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. i 239 k.k. Analiza wywiedzionego wniosku o uchylenie immunitetu formalnego prowadzi do uznania, iż jest on bezzasadny w stopniu oczywistym. Powyższy nie zasługiwał na uwzględnienie nie tyle z uwagi na brak dostatecznego uprawdopodobnienia popełnienia przez prokurator Prokuratury Rejonowej [...] w W. H. S. czynów wypełniających znamiona przestępstw określonych w art. 231 § 1 k.k. i art. 239 k.p.k., co niewykazania takowej okoliczności w jakimkolwiek wręcz stopniu. Zgodzić należy się, iż objęta wnioskiem prokurator wprawdzie pozostaje funkcjonariuszem publicznym w rozumieniu art. 231 k.k., który z racji swoich szczególnych cech może I ZI 70/24 3 dopuść się przestępstwa urzędniczego, jednakże forsowana przez wnioskującego negatywna ocena prowadzenia postępowania przez objętą wnioskiem prokurator nie oznacza niejako automatycznego zakwalifikowania tej okoliczności jako znamienia występku z art. 231 § 1 k.k. Zaoferowana przez wnioskodawcę dokumentacja nie zawiera nadto jakichkolwiek dowodów uprawdopodabniających popełnienie przez objętą wnioskiem prokurator zarówno przestępstwa z art. 231 § 1 k.k., jak i art. 239 k.k. Mając na uwadze nieprzedstawienie przez wnioskodawcę warstwy dowodowej uprawdopodabniającej w stopniu wymaganym przez ustawodawcę popełnienie przez objętą wnioskiem prokurator przestępstwa z art. 231§ 1 k.k. i art. 239 k.k., a nadto stwierdzony po lekturze wniosku brak jakichkolwiek podstaw do uchylenia immunitetu formalnego, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej prokurator Prokuratury Rejonowej [...] w W. H. S. Odnotowania wymaga jednocześnie, iż braki formalne wniosku nie zostały usunięte, a fakt uprzedniego wezwania do powyższych uzupełnienia nie stoi na przeszkodzie uznania wniosku za oczywiście bezzasadny i odmowy jego przyjęcia z tej przyczyny. Z powyższych względów rozstrzygnięto, jak na wstępie. [M. T.] [a.ł]