II ZIZ 27/24

II ZIZ 27/24 POSTANOWIENIE Dnia 23 grudnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie sędzi Sądu Rejonowego w […]. D. L. po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 23 grudnia 2024 r. zażalenia M. C. na zarządzenie z dnia 22 października 2024 r. o odmowie przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie sędzi Sądu Rejonowego w […]. D. L. do odpowiedzialności karnej na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 30 sierpnia 2024 r. M. C. wystąpiła do Sądu Najwyższego-Izby Odpowiedzialności Zawodowej o wydanie uchwały zezwalającej na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędzi Sądu Rejonowego w […]. D. L. za działania stanowiące, jej zdaniem, przestępstwa określone w art. 231 § 1 k.k., art. 191 k.k. i art. 286 k.k. Wskazała, że przed Sądem Rejonowym w […]. prowadzona była sprawa z jej powództwa przeciwko K. C. i W. C. o uznanie za niegodnego dziedziczenia (sygn. akt I C […]/22). Skład tego Sądu tworzyła sędzia D. L.. W ocenie M. C. w toku procesu doszło do nadużyć i nieprawidłowości, polegających m.in. na niezasadnym oddaleniu wniosku dowodowego o przeprowadzenie badań DNA. W efekcie Sąd ten wyrokiem z dnia 15 maja 2023 r. II ZIZ 27/24 2 oddalił jej powództwo, dokonując wadliwego rozstrzygnięcia. Wskazała ponadto, że wyrok, który został jej doręczony, nie został podpisany i opieczętowany. Zarządzeniem z dnia 22 października 2024 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędzi Sądu Rejonowego w […]. D. L., wobec uznania tego wniosku za oczywiście bezzasadny. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła M. C.. W środku odwoławczym ponownie podniosła zarzuty dotyczące sposobu procedowania przez Sąd Rejonowy w […]. w sprawie o sygn. akt I C […]/22 oraz wadliwości merytorycznej i formalnej wydanego w tej sprawie wyroku. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia oraz o wydanie uchwały zezwalającej na pociągnięcie sędzi Sądu Rejonowego w […]. D. L. do odpowiedzialności karnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Należy dostrzec, że okoliczności podniesione przez Skarżącą w zażaleniu koncentrują się wokół kwestii związanych z prowadzeniem postępowania dowodowego przez Sąd Rejonowy w […]. w sprawie o sygn. akt I C […]/22 oraz dotyczą rozstrzygnięcia dokonanego przez ten Sąd w wyroku z dnia 15 maja 2023 r. Sędzia Sądu Rejonowego w […]. D. L. orzekając we wskazanej sprawie, sprawowała wymiar sprawiedliwości, realizując uprawnienia przysługującej jej z racji pełnienia urzędu sędziego. Działalność orzecznicza oparta jest bowiem m.in. na zasadzie swobodnego uznania sędziowskiego, a sposób procedowania Sądu w określonej sprawie oraz wyrok kończący to postępowanie podlega kontroli instancyjnej. Należy więc uznać, ze zarzuty formułowane przez Skarżącą mogły zostać poddane ocenie sądu odwoławczego, nie powinny zaś być weryfikowane w płaszczyźnie prawnokarnej. Sąd pierwszej instancji trafnie przyjął, że wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędzi Sądu Rejonowego w […]. D. L. do odpowiedzialności karnej nie zasługiwał na uwzględnienie wobec nieprzedstawienia przez II ZIZ 27/24 3 wnioskodawczynię jakichkolwiek okoliczności i dowodów, które uprawdopodabniałyby – choćby w minimalnym stopniu – popełnienie przez sędzię D. L. przestępstw wskazanych we wniosku. W tej sytuacja odmowa przyjęcia wniosku – jako oczywiście bezzasadnego – była prawidłowa, a zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. ł.n [a.ł]