II ZK 8/26

II ZK 8/26 POSTANOWIENIE Dnia 31 sierpnia 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wojciechowski w sprawie adw. I.W., po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 31 sierpnia 2026 r., kwestii wniosku adw. M.D. z 19 sierpnia 2026 r., o przyznanie na rzecz pokrzywdzonego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. postanowił: wniosku nie uwzględnić i odmówić zasądzenia na rzecz pokrzywdzonego adw. P.T. zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w związku z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru UZASADNIENIE Postanowieniem z 31 lipca 2026 r., sygn. akt II ZK 8/26, Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację adw. G.M. - obrońcy obwinionego adw. I.W. Pismem z 19 sierpnia 2026 r. pełnomocnik pokrzywdzonego adw. P.T., wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym według norm przepisanych w związku z wydaniem postanowienia 31 lipca 2026 r. Sąd Najwyższy zważył co następuje. II ZK 8/26 2 Wywiedziony przez pełnomocnika pokrzywdzonego wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Rozpoznawana w sprawie kasacja obrońcy została oddalona przez Sąd Najwyższy na posiedzeniu bez udziału stron jako oczywiście bezzasadna. Dostrzec trzeba, że Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie przewiduje możliwość przyznania wynagrodzenia za obronę przed Sądem Najwyższym – 1.200 zł (§ 11 ust. 1 pkt 6) lub za sporządzenie i wniesienie kasacji w sprawie (§ 11 ust. 3). Niezależnie od powyższego, wynagrodzenie przyznaje się za dokonanie określonej czynności procesowej, np. złożenie odpowiedzi na kasację (§ 12 ust. 1). Tymczasem w realiach niniejszej sprawy, ustanowiony jeszcze na etapie merytorycznego rozpoznawania sprawy, a zatem przed Wyższym Sądem Dyscyplinarnym (pismo adw. M.D. z 2 czerwca 2025 r. – k. 60 oraz pełnomocnictwo k. 61 akt o sygn. […]), adw. M.D. - pełnomocnik pokrzywdzonego adw. P.T. nie dokonał jakiejkolwiek czynności w postępowaniu kasacyjnym. Korzystając z normy zawartej w art. 84 § 1 k.p.k., nie przedłożył również pełnomocnictwa do udziału w postępowaniu po uprawomocnieniu orzeczenia. Tym samym nie zaktualizowała się żadna z normatywnych przesłanek pozwalających na przyznanie zwrotu kosztów reprezentacji pokrzywdzonego przez adw. M.D. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym wywołanym kasacją obrońcy obwinionego. W kontekście powyższego należy zauważyć, że art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, wprost wskazuje, że zawód adwokata polega na świadczeniu pomocy prawnej, a w szczególności na udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i urzędami. Innymi słowy istota pomocy prawnej sprowadza się do podejmowania czynności o charakterze intelektualnym, wymagających zaangażowania sprawności umysłowej oraz cechujących się indywidualnym wkładem inwencji oraz pomysłowości. Rzecz jasna wykonywanie tego rodzaju działalności pociąga za sobą konieczność dokonywania również i pewnych czynności o charakterze fizycznym, ale są one prawnie irrelewantne, ponieważ ani przepisy Prawa o adwokaturze, ani przepisy Ustawy o radcach II ZK 8/26 3 prawnych o nich nie wspominają (M. Szydło, Osoby wykonujące wolne zawody prawnicze jako przedsiębiorcy, PS 2004/2/23-24). Natomiast adw. M.D. nie dokonał żadnej czynności w postępowaniu kasacyjnym, bezsprzeczne jest zatem to, że jego wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego przed Sądem Najwyższym, nie zasługiwał na uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe względy, Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie. [J.J.] [r.g.]