II ZO 11/24

II ZO 11/24 POSTANOWIENIE Dnia 28 stycznia 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie sędzi Sądu Rejonowego w Ś. X.Y., po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu 28 stycznia 2025 r., zażalenia adw. E.L. - obrońcy sędzi Sądu Rejonowego w Ś. X.Y. na zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego z 8 stycznia 2024 r., sygn. akt I ZI 5/22, w przedmiocie odmowy przyjęcia zażalenia na uchwałę Sądu Najwyższego z 31 października 2023 r., sygn. akt I Zl 5/22 o odmowie wyrażenia zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Rejonowego w Ś. X.Y. za czyn z art. 231 § 3 k.k., na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. z zw. z art. 128 usp postanowił: zmienić zaskarżone zarządzenie w ten sposób, że przyjąć zażalenie adw. E. L. na uchwałę Sądu Najwyższego z 31 października 2023 r., sygn. akt I Zl 5/22 UZASADNIENIE Sąd Najwyższy Izba Odpowiedzialności Zawodowej uchwałą z 31 października 2023 r., sygn. akt I ZI 5/22, odmówiła wyrażenia zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Rejonowego w Ś. X.Y. za czyn z art. 231 § 3 k.k. Odpis uchwały wraz z uzasadnieniem został przesłany obrońcy - adw. E. L. oraz sędzi Sądu Rejonowego w Ś. X.Y. wraz z pouczeniem, że na uchwałę przysługuje zażalenie w terminie 7 dni od daty doręczenia. Przesyłka adresowana II ZO 11/24 2 do adw. E. L. została doręczona 8 grudnia 2023 r., zaś przesyłka adresowana do sędzi Sądu Rejonowego w Ś. X.Y. – 18 grudnia 2023 r. Zarządzeniem Przewodniczącego I Wydziału Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego z 8 stycznia 2024 r., sygn. akt I Zl 5/22, odmówiono przyjęcia zażalenia obrońcy sędzi Sądu Rejonowego w Ś. X.Y. - adw. E. L. na uchwałę Sądu Najwyższego z 31 października 2023 r., sygn. akt I Zl 5/22, jako złożonego po terminie. Zażalenie na zarządzenie z 8 stycznia 2024 r. wniósł obrońca - adw. E. L., który zaskarżył je w całości. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucił obrazę przepisów postępowania mogącą mieć wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a to art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 usp, poprzez odmowę przyjęcia zażalenia obrońcy na uchwałę Sądu Najwyższego o odmowie wyrażenia zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego, jako złożonego po terminie, w sytuacji gdy obrońca strony nie wnosi własnego środka zaskarżenia, lecz czyni to zawsze w imieniu strony, którą reprezentuje, w związku z czym zachowanie terminu do złożenia tegoż środka odwoławczego ma miejsce również gdy zażalenie jest złożone w terminie przewidzianym dla strony. Podnosząc te zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Termin do wniesienia środka zaskarżenia dla strony postępowania immunitetowego i jej obrońcy, liczony jest od daty późniejszego z dokonanych doręczeń zaskarżonego rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie sędzia Sądu Rejonowego w Ś. X.Y. odebrała odpis uchwały z uzasadnieniem 18 grudnia 2023 r. Jej obrońca składając zażalenie 22 grudnia 2023 r. nie uchybił zatem terminowi, albowiem termin na złożenie zażalenia dla jego mocodawczyni jeszcze nie upłynął. II ZO 11/24 3 W tym miejscu przypomnieć trzeba, utrwalony w judykaturze pogląd, że termin wniesienia zażalenia biegnie – zarówno dla strony, jak i dla przedstawiciela procesowego – od daty późniejszego doręczenia (zob. D. Świecki [w:] B. Augustyniak, K. Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks postępowania karnego. Tom II. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2023, art. 460). Jeżeli zażalenie składał zarówno obrońca, jak i oskarżony (obwiniony) osobiście, to zażalenie obrońcy wniesione w terminie 7 dni od daty otrzymania odpisu orzeczenia przez oskarżonego, zachowuje termin z art. 460 k.p.k., choćby nastąpiło to z przekroczeniem 7 dni od daty otrzymania odpisu orzeczenia z uzasadnieniem przez tegoż obrońcę (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 20.02.2018 r., SNO 65/17, LEX nr 2455742). Odpis uchwały Sądu Najwyższego z 31 października 2023 r., sygn. akt I Zl 5/22 doręczono sędzi Sądu Rejonowego w Ś. X.Y. 18 grudnia 2023 r. a zatem siedmiodniowy termin na wniesienie środka zaskarżenia, zarówno dla niej, jak i jej obrońcy, upływał w dniu 27 grudnia 2023 r. Zażalenie uchwałę obrońca – adw. E. L. wniósł 22 grudnia 2023 r. Należało zatem przyjąć, że zażalenie obrońcy, złożone zostało w terminie właściwym dla strony, wobec czego adw. E. L. wywiódł środek zaskarżenia z zachowaniem ustawowego terminu. Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 437 § 2 k.p.k. z zw. z art. 128 usp). [M. T.] [a.ł] II ZO 11/24 4