I PRN 108/83

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN Z. Zaziemski.Sędziowie SN: J. Sokołowski (spraw.), Z. Stypułkowska.SentencjaSąd Najwyższy - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu w dniu 27 września 1983 r. sprawy z wniosku T.G. przeciwko Zakładowi Obrotu Towarowego Wojewódzkiego Związku Spółdzielni Pracy w T. o przywrócenie do pracy na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego (...) od orzeczenia Terenowej Komisji Odwoławczej do Spraw Pracy w T. z dnia 18 marca 1983 r. sygn. akt (...)uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę Terenowej Komisji Odwoławczej do Spraw Pracy w T. do ponownego rozpatrzenia.Uzasadnienie faktyczneWnioskodawca domagał się przywrócenia do pracy w pozwanym Zakładzie na tej podstawie, że rozwiązanie z nim umowy bez wypowiedzenia nastąpiło z naruszeniem prawa.Komisja Odwoławcza orzeczeniem z dnia 18 III 1983 r. przywróciła wnioskodawcę do pracy na poprzednich warunkach. W uzasadnieniu stwierdziła, że w dacie rozwiązania stosunku pracy wnioskodawca korzystał ze zwolnienia lekarskiego, a zatem rozwiązanie z nim umowy o pracę jest wykroczeniem przeciwko podstawowym przepisom kodeksu pracy.Orzeczenie to zaskarżył Prokurator Generalny PRL, który w rewizji nadzwyczajnej domaga się jego uchylenia i przekazania sprawy Komisji do ponownego rozpatrzenia. Skarżący zarzuca zaskarżonemu orzeczeniu rażące naruszenie § 36 i 48 rozporządzenia Rady Ministrów z 25 X 1974 r. (jedn. tekst Dz. U. z 1976 r. Nr 31, poz. 183) w zw. z art. 52 § 1 pkt 1 k.p.Sąd Najwyższy uznał rewizję nadzwyczajną za uzasadnioną.Trafnie skarżący wywodzi, że Oddział 5 Rozdziału II Działu Drugiego k.p. nie zawiera przepisu zakazującego rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia w czasie choroby lub innej usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy. Stosowny przepis ustanawiający tzw. okresy ochronne (art. 41), zawarty w Oddziale 3 przytoczonego Rozdziału i Działu, dotyczy rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem. Należy zatem dojść do wniosku, że art. 41 k.p. ma zastosowania w przypadku niezwłocznego rozwiązania umowy o pracę, które może zostać dokonane także w czasie urlopu pracownika albo innej usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy. Odmienny pogląd wyrażony w orzeczeniu Komisji Odwoławczej rażąco narusza prawo, co uzasadnia wniosek o uchylenie tego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.Rozpatrując sprawę ponownie Komisja Odwoławcza powinna wyjaśnić w drodze przeprowadzenia postępowania dowodowego, czy wnioskodawca rzeczywiście w dniach 14 i 18 stycznia 1983 r. spożywał alkohol w czasie pracy. W szczególności Komisja powinna przesłuchać I.G. i A.K., autorów oświadczeń zawartych w aktach osobowych wnioskodawcy, z których wynika, że w wymienionych dniach wnioskodawca w miejscu pracy spożywał alkohol.Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 277 k.p., art. 422 k.p.c.).