II PSKP 24/23/1

II PSKP 24/23 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Renata Żywicka (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Leszek Bielecki SSN Agnieszka Żywicka w sprawie z powództwa E. F. przeciwko Ministerstwu Spraw Zagranicznych w Warszawie o odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 15 stycznia 2025 r., w przedmiocie rozpoznania skargi skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2022 r., sygn. akt XXI Pa 104/21, umarza postępowanie kasacyjne. ł.n UZASADNIENIE Wyrokiem z 6 maja 2021 r., VIII P 46/21 Sąd Rejonowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie zasądził od na rzecz powódki E.F. kwotę 26.943,78 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 22 kwietnia 2021 r. do dnia zapłaty (pkt 1), a nadto kwotę 5.389 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt 2), wyrokowi w pkt 1 nadał rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 8.981,26 zł (pkt 3). II PSKP 24/23 2 Wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2022 r., XXI Pa 104/21, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie oddalił apelację pozwanego Ministerstwa Spraw Zagranicznych w Warszawie wniesioną od powyższego wyroku. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku pozwany wniósł o uchylenie w całości wyroku z dnia 6 kwietnia 2022 r. Sądu Okręgowego i uchylenie w całości wyroku Sądu Rejonowego z dnia 6 maja 2021 i o skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania nakazując sądom przy ponownym rozpoznaniu sprawy przeprowadzić test proporcjonalności praw z uwzględnieniem dowodów i twierdzeń powoda wykazujących, że naruszona została istoty wolności i praw. W oparciu o literalną treść oświadczenia woli pozwanego Ministerstwa o rozwiązaniu umowy o pracę i z uwzględnieniem charakteru działania medium jakim jest Facebook; a ponadto o wyznaczenie rozprawy oraz o zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania kasacyjnego w wysokości według norm przypisanych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną powódka wniosła o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a na wypadek przyjęcia przez Sąd Najwyższy skargi kasacyjnej do rozpoznania o oddalenie skargi kasacyjnej i w obu przypadkach zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych, z zastrzeżeniem, że wniosek ten nie obejmuje żądania zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego, ponieważ w niniejszej sprawie pomoc prawna na rzecz powódki jest świadczona pro bono. Pismem z dnia 13 maja 2024 r. pozwany cofnął w całości skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 39821 k.p.c., do postępowania przed Sądem Najwyższym wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji. Z kolei art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. stanowi, że w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Skarga kasacyjna może zostać cofnięta w każdym czasie nawet przez samą stronę i nie wymaga to zgody strony przeciwnej. Cofnięcie skargi kasacyjnej II PSKP 24/23 3 stanowi czynność procesową, która nie podlega weryfikacji sądowej i prowadzi do umorzenia postępowania kasacyjnego oraz orzeczenia o kosztach procesu jak przy cofnięciu pozwu (art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.) (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 listopada 2020 r., II PK 94/20, LEX nr 3080384 i z dnia 25 marca 2021 r., III USK 68/21, LEX nr 3153421, por. też odnoszące się do kwestii związanych z art. 469 k.p.c. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2014 r., I PK 251/13, OSNP 2015 nr 6, poz. 79). W tych okolicznościach Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne, o czym postanowił jak w sentencji na podstawie art. 39821 k.p.c. w związku z art. 391 § 2 k.p.c. [I.T.] r.g.