II PZ 37/68

Uzasadnienie faktycznePowód domagał się zasądzenia od pozwanego Przedsiębiorstwa zadośćuczynienia i odszkodowania w łącznej kwocie 366.390 zł oraz renty wyrównawczej po 4.575 zł miesięcznie i twierdził, że z powodu niezachowania w tymże Przedsiębiorstwie bezpiecznych warunków pracy doznał zakażenia popromiennego. W toku procesu, na skutek wyników postępowania dowodowego, a zwłaszcza opinii biegłych lekarzy, że schorzenie powoda nie pozostawało w związku przyczynowym z wykonywaną przezeń pracą, powód cofnął pozew izrzekł się roszczeń, a Sąd Wojewódzki umorzył postępowanie w sprawie i oddalił wniosek pozwanego Przedsiębiorstwa o zwrot kosztów procesu od powoda. Uzasadniając rozstrzygnięcie w zakresie kosztów, Sąd Wojewódzki ustalił, że powód jest człowiekiem ciężko chorym a w świetle opinii biegłych lekarzy z Kliniki Chorób Wewnętrznych Akademii Medycznej w K. uzasadnione były jego przypuszczenia o związku przyczynowym wykonywanej pracy w pozwanym Przedsiębiorstwie z obrazem klinicznym jego schorzenia. Nadto Sąd Wojewódzki ustalił na podstawie opinii biegłego, że były nieprawidłowości u strony pozwanej w przechowywaniu materiałów rozszczepialnych oraz uchybienia w przedmiocie orientacji załogi co do niebezpieczeństwa wykonywanej przez nich pracy i przeszkolenia tejże załogi w zakresie ochrony przed promieniowaniem jonizującym.Pozwane Przedsiębiorstwo w zażaleniu na orzeczenie o kosztach domaga się zmiany tego postanowienia i "przyznania od powoda zwrotu kosztów procesu w kwocie stanowiącej sumę kosztów zastępstwa oraz kwoty 1.050 zł wydatków na biegłych, zarzucając uchybienie art. 102 kpc. i niewyjaśnienie sprawy do jej ostatecznego rozstrzygnięcia, gdyż Sąd Wojewódzki nie wyjaśnił wysokości dochodów powoda.Powód wniósł o oddalenie zażalenia i zwrot kosztów postępowania zażaleniowego.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Poza sporem jest, że powód jest ciężko chory i niewadliwy jest wniosek Sądu Wojewódzkiego co do tego, że powód miał podstawy w opinii lekarzy do łączenia węzłem przyczynowym swojej choroby z warunkami miejsca pracy. Nie mógł więc przypuszczać, że jego powództwo okaże się nieuzasadnione, gdyż w swoim odczuciu powinien otrzymać odszkodowanie, skoro w okresie trwania stosunku pracy zapadł na bardzo ciężką chorobę.Tym niemniej, gdy w toku procesu przekonał się, że jego przypuszczenia o związku choroby z pracą nie znalazły potwierdzenia w opinii biegłych lekarzy, - cofnął pozew i zrzekł się roszczeń, co przeczy twierdzeniom żalącego się o manii roszczeniowej powoda.W tych okolicznościach dla przyjęcia, że zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek, nie może odgrywać decydującej roli obecna wysokość zarobków chorego powoda, a przeto i na mocy art. 394 § 1 pkt 9 w związku z art. 397 kpc Sąd Najwyższy zażalenie oddalił i orzekł o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego (art. 98 § 3 kpc.).