II UR 5/79

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy z wniosku Zofii Ch. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o podstawę wymiaru emerytury na skutek odwołania wnioskodawczyni od orzeczenia Rady Nadzorczej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Lublinie z dnia 21 grudnia 1978 r. oraz zagadnienia prawnego przekazanego przez Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie postanowieniem z dnia 2 marca 1979 r. do rozstrzygnięcia w trybie art. 66 ustawy z dnia 24 października 1974 r. o okręgowych sądach pracy i ubezpieczeń społecznych:1)przyjął sprawę do rozpoznania;2)oddalił odwołanie wnioskodawczyni.Uzasadnienie faktycznePrzedstawione przez Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zagadnienie prawne wynikło na tle następującego stanu faktycznego:Zofia Ch. wniosła o zaliczenie do podstawy wymiaru emerytury nauczycielskiej nagrody IX stopnia w kwocie 7000 zł przyznanej przez Ministra Oświaty i Wychowania, za wybitne osiągnięcia dydaktyczno-wychowawcze. Decyzją z dnia 14 listopada 1978 r. zatwierdzoną orzeczeniem Rady Nadzorczej z dnia 21 listopada 1978 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił wliczenia tej nagrody do podstawy wymiaru emerytury uznając, że przepisy rozporządzenia Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 25 lipca 1972 r. w sprawie ustalania podstawy wymiaru emerytur i rent dla nauczycieli (Dz. U. z 1972 r. Nr 32, poz. 219) nie przewidują wliczenia do podstawy wymiaru tego rodzaju nagrody.Sąd Najwyższy przejąwszy sprawę do rozpoznania oddalił odwołanie wnioskodawczyni jako nieuzasadnione.Jak wynika z uchwały Sądu Najwyższego - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 19 kwietnia 1979 r. II UZP 5/79 (OSNPG 1980/1 poz. 3 str. 25) nagroda specjalna przyznana nauczycielowi na podstawie art. 24 ustawy z dnia 27 kwietnia 1972 r. - Karta praw i obowiązków nauczyciela (Dz. U. z 1972 r. Nr 16, poz. 114) za szczególne osiągnięcia w pracy dydaktyczno-wychowawczej nie wchodzi w skład podstawy wymiaru emerytury. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela to stanowisko, z następujących powodów: Rozporządzenie Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 25 lipca 1972 r. w sprawie ustalania podstawy wymiaru emerytur i rent dla nauczycieli (Dz. U. z 1972 r. Nr 32, poz. 219 z późn. zm.) normuje kwestię podstawy wymiaru emerytury lub renty inwalidzkiej dla nauczycieli akademickich. W § 1 stanowi mianowicie, że podstawę wymiaru dla nauczycieli objętych przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 1972 r. - Karta praw i obowiązków nauczyciela (Dz. U. z 1972 r. Nr 16, poz. 114) stanowi przeciętny miesięczny zarobek - zależnie od wniosku zainteresowanego - albo z ostatnich 12 miesięcy zatrudnienia albo z kolejnych 24 miesięcy dowolnie zgłoszonych przez niego z ostatnich 12 lat zatrudnienia. Za przeciętny zaś miesięczny zarobek uważa się: uposażenie zasadnicze, wynagrodzenie za pracę w godzinach ponadwymiarowych, dodatek służbowy za trudne warunki pracy a także dodatek funkcyjny, specjalny, za pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych oraz dodatek służbowy. Za przeciętny miesięczny zarobek uważa się nadto inne składniki uposażenia nauczycielskiego w przeciętnej miesięcznej ich wysokości w okresie, z którego zarobki przyjmuje się do podstawy wymiaru (§ 2 ust. 1 cyt. rozporządzenia). Rozporządzenie, o którym mowa, zostało wydane w wykonaniu delegacji ustawowej przewidzianej w art. 104 ust. 5 Karty praw i obowiązków nauczyciela i rozwiązuje go rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 1972 r. w sprawie uposażenia nauczycieli i nauczycieli akademickich (Dz. U. z 1972 r. Nr 16, poz. 115). Rozporządzenie to normuje uposażenie zasadnicze, wynagrodzenie za pracę w godzinach ponadwymiarowych oraz dodatki: funkcyjny, specjalny, służbowy oraz za pracę w szczególnych warunkach. Tak więc problem składników przeciętnego miesięcznego zarobku nauczycieli i nauczycieli akademickich, jaki należy przyjąć dla nich za podstawę wymiaru emerytury lub renty inwalidzkiej, został w rozporządzeniu Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych unormowany w sposób wyczerpujący i dlatego § 11 stanowiący, że w sprawach nim nie unormowanych stosuje się zasady ogólne, nie ma w rozważanym przypadku zastosowania. Nagroda nie jest składnikiem wynagrodzenia i z uwagi na brak przepisu szczególnego nie wlicza się jej do podstawy wymiaru emerytury lub renty inwalidzkiej.Art. 24 Karty praw i obowiązków nauczyciela stanowi o nagrodzie specjalnej przyznawanej nauczycielom za wybitne rezultaty w pracy dydaktycznej i wychowawczej. Taką też nagrodę otrzymała wnioskodawczyni od Ministra Oświaty i Wychowania.Z tych przyczyn odwołanie podlega oddaleniu (art. 61 ust. o sądach pracy i ubezpieczeń społecznych).