II UZ 44/15

Sygn. akt II UZ 44/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 stycznia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący) SSN Beata Gudowska (sprawozdawca) SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec w sprawie z wniosku J. K. przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W. o wysokość emerytury policyjnej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 26 stycznia 2016 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 17 lutego 2015 r., sygn. akt III AUa […], oddala zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 lutego 2015 r. Sąd Apelacyjny w […], Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił wniesioną w dniu 25 lipca 2014 r. skargę kasacyjną J. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 marca 2014 r., stwierdziwszy, że pełnomocnik skarżącego nie wykonał doręczonego mu w dniu 18 listopada 2014 r. zarządzenia o usunięcia braków skargi przez załączenie pełnomocnictwa ubezpieczonego do jej sporządzenia i popierania przed Sądem Najwyższym oraz dowodu uiszczenia opłaty sądowej. W zażaleniu, zawierającym wniosek o uchylenie postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 17 lutego 2015 r. radca prawny B. Ś. wskazała na trwające 2 przeszkody w uzyskaniu pełnomocnictwa oraz potwierdzenia opłacenia skargi, co ma świadczyć o zasadności zażalenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa wraz z odpisem dla strony przeciwnej (art. 89 § 1 k.p.c.). Dołączenie przez adwokata lub radcę prawnego umocowanego do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej prawidłowego pełnomocnictwa udzielonego przez stronę, którą reprezentuje – uwzględniając także istotę przymusu adwokacko-radcowskiego (art. 871 § 1 k.p.c.) – jest jednym z koniecznych wymagań formalnych tej skargi. W razie niespełnienia tego wymagania, Sąd wzywa o jego wypełnienie w oznaczonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazane przez Sąd Apelacyjny braki skargi nie zostały usunięte, mimo upływu terminu wyznaczonego na podstawie art. 3986 § 1 k.p.c., zatem zażalenie należało uznać za bezzasadne i orzec, jak w sentencji (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). l.n