II UZ 64/23

II UZ 64/23 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Rączka w sprawie z odwołania A. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Elblągu o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku ze służbą wojskową, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 24 kwietnia 2024 r., zażalenia odwołującego się na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 23 czerwca 2023 r., sygn. akt III AUa 348/20, odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny w Gdańsku, postanowieniem z 23 czerwca 2023 r., sygn. akt III AUa 348/20, odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy A.P. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 23 czerwca 2021 r., sygn. akt III AUa 348/20. Sąd Apelacyjny w Gdańsku wyrokiem z 23 czerwca 2023 r. oddalił apelację wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego w Elblągu z 23 grudnia 2019 r. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony wnioskodawcy 22 lipca 2021 r. Zarządzeniem z 30 września 2021 r. przewodniczący stwierdził, ze termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego upłynął 22 września 2021 r. Skarga kasacyjna została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 15 maja 2023 r. II UZ 64/23 2 Zarządzeniem z 16 maja 2023 r. pełnomocnik, radca prawny M. Z. został zobowiązany do nadesłania pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania A.P. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Zobowiązanie odebrał 22 maja 2023 r. W dniu 29 maja złożył pismo procesowe z którego wynika, że został ustanowiony pełnomocnikiem ubezpieczonego z urzędu do innej sprawy o sygn. akt III AUa 2353/21. W związku z powyższym, Sąd Apelacyjny wskazał, że w postępowaniu cywilnym przed Sądem Najwyższym obowiązuje przymus adwokacko - radcowski (art. 871 k.p.c.). Przymus ten ma charakter bezwzględny, co oznacza, że strony mogą występować w tym postępowaniu tylko reprezentowane przez adwokata lub radcę prawnego.. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik radca prawny nie uzupełnił braków skargi kasacyjnej i nie złożył pełnomocnictwa do reprezentowania ubezpieczonego w niniejszej sprawie w terminie zakreślonym przez Sąd. Od powyższego postanowienia zażalenie złożył osobiście odwołujący się A.P., wskazując, że postanowienie to jest postanowieniem niesprawiedliwym i niesłusznym w świetle przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie odwołującego się podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Na podstawie § 11 tego przepisu zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Należy jednak pamiętać, że z art. 871 § 1 k.p.c. wynika, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z II UZ 64/23 3 postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. W niniejszej sprawie zażalenie wniósł odwołujący się osobiście, czym naruszył powyższy przepis i wynikający z niego przymus adwokacko - radcowski. W tym stanie rzeczy zażalenie podlega odrzuceniu. W związku z powyższym, opierając się na podstawie art. 373 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia. [SOP] [ał]