III PZP 36/82

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia SN J. Wasilewski (sprawozdawca). Sędziowie SN: W. Myga, J. Sokołowski.SentencjaSąd Najwyższy z udziałem Prokuratora Prokuratury Generalnej PRL, Z. Paczyńskiego, w sprawie z wniosku Mariana W. przeciwko Zespołowi Szkół Rolnych w B. o wynagrodzenie po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym zagadnienia prawnego przekazanego przez Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z siedzibą w Gdyni, postanowieniem z dnia 28 kwietnia 1982 r. do rozstrzygnięcia w trybie art. 66 ustawy z dnia 24 października 1974 r. o okręgowych sądach pracy i ubezpieczeń społecznych:"Czy treść art. 98 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. Nr 3, poz. 19) oznacza, że terenowe komisje odwoławcze do spraw pracy są właściwe do rozpatrywania sporów nauczycieli również o roszczenie określone w art. 248 § 1 k.p. zastrzeżone do kompetencji zakładowych i terenowych komisji rozjemczych"?powziął następującą uchwałę: Do rozpatrywania sporów nauczycieli o wynagrodzenie za pracę właściwe są terenowe komisje odwoławcze do spraw pracy (art. 98 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - Dz. U. Nr 3, poz. 19). Uzasadnienie faktyczneWnioskodawca, mianowany nauczyciel Zespołu Szkół Rolniczych w B., złożył wniosek do Terenowej Komisji Rozjemczej o zasądzenie wynagrodzenia za pracę w godzinach ponadwymiarowych.Terenowa Komisja Rozjemcza oddaliła wniosek.Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przy rozpoznawaniu odwołania wnioskodawcy od orzeczenia Komisji miał wątpliwość, którą wyraził w przedstawionym Sądowi Najwyższemu w trybie art. 66 ustawy o okręgowych sądach pracy i ubezpieczeń społecznych zagadnieniu prawnym.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Na podstawie art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. Nr 3, poz. 19) w sprawach wynikających ze stosunku pracy nauczycieli zarówno mianowanych, jak i zatrudnionych na podstawie umowy o pracę mają zastosowanie przepisy kodeksu pracy w zakresie nie uregulowanym w samej ustawie. Według ust. 2 tego przepisu spory o roszczenia ze stosunku pracy nauczycieli rozpatrują komisje odwoławcze do spraw pracy i sądy pracy.Sąd pytający stwierdza, że treść art. 98 ust. 2 ustawy jest jednoznaczna, wątpliwość wywołuje jednak celowość takiego unormowania, wyjątkowo odmiennie określającego podział kompetencyjny organów powołanych w kodeksie pracy do rozpatrywania sporów pracowniczych.Treść art. 98 ust. 2 ustawy - Karta Nauczyciela nie pozostaje wprawdzie w zgodzie z zasadą jednolitości prawa, niemniej jednak przy zastosowaniu dopuszczalnych sposobów wykładni prawa nie jest możliwe nadanie temu przepisowi znaczenia sprzecznego z jego wyraźnym i nie budzącym wątpliwości ujęciem. Właściwość organów do rozpatrywania sporów w sprawach ze stosunku pracy nauczycieli została uregulowana w samej ustawie, inaczej niż to określa kodeks pracy i w tym zakresie nie jest możliwe stosowanie przepisów tego kodeksu na podstawie art. 98 ust. 1 ustawy. Pogląd, że art. 98 ust. 2 ustawy dotyczy tylko spraw objętych treścią art. 264 k.p. byłby wyraźnie sprzeczny z treścią rozważanego przepisu, który nie wprowadza żadnych ograniczeń. Trzeba dodać, że w późniejszej ustawie z dnia 4 maja 1982 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 14, poz. 113) w zakresie właściwości rozpatrywania sporów o roszczenia ze stosunku pracy pracowników naukowo-dydaktycznych odesłano do unormowań kodeksu pracy (art. 226 tej ustawy). Społeczne racje tych różnych rozwiązań ustawowych być może są trudne do zrozumienia.Stwierdzenie to nie upoważnia jednak do nadania rozważanemu przepisowi znaczenia sprzecznego z jego treścią.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na przedstawione pytanie udzielił odpowiedzi twierdzącej, w zakresie wątpliwości wynikającej ze stanu faktycznego sprawy. Przedmiotem sporu było roszczenie o wynagrodzenie za pracę i dla rozstrzygnięcia tej sprawy niezbędne było wyjaśnienie, jaki organ jest właściwy do jej rozpatrzenia.