III SW 73/15

Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych2015-08-24

Skład orzekający: Katarzyna Gonera, Józef Iwulski, Maciej Pacuda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga pełnomocnika wyborczego na zawiadomienie Państwowej Komisji Wyborczej o rozwiązaniu komitetu wyborczego z mocy prawa podlega odrzuceniu, gdy przepisy Kodeksu wyborczego nie przewidują takiego środka zaskarżenia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy orzekł, że skarga pełnomocnika wyborczego na zawiadomienie Państwowej Komisji Wyborczej o rozwiązaniu komitetu wyborczego z mocy prawa podlega odrzuceniu. Wynika to z faktu, że przepisy Kodeksu wyborczego nie przewidują środka zaskarżenia dla czynności Państwowej Komisji Wyborczej polegającej na pisemnym zawiadomieniu o rozwiązaniu komitetu z mocy prawa na podstawie art. 101 § 3 Kodeksu wyborczego. Ponadto, nie istniało postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej o odmowie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego, które mogłoby być przedmiotem zaskarżenia.
Stan faktyczny
Pełnomocnik wyborczy Komitetu Wyborczego Wyborców R. wniósł skargę na zawiadomienie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 18 sierpnia 2015 r. o rozwiązaniu komitetu z mocy prawa. Komitet został rozwiązany, ponieważ dwie osoby z niego wystąpiły, co spowodowało spadek liczby członków poniżej wymaganego minimum. Państwowa Komisja Wyborcza wyjaśniła, że rozwiązanie nastąpiło z mocy prawa, a nie w drodze uchwały.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę Komitetu Wyborczego Wyborców R. na zawiadomienie Państwowej Komisji Wyborczej o rozwiązaniu komitetu z mocy prawa.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III SW 73/15 POSTANOWIENIE Dnia 24 sierpnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący) SSN Józef Iwulski (sprawozdawca) SSN Maciej Pacuda w sprawie ze skargi Komitetu Wyborczego Wyborców R. na zawiadomienie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 18 sierpnia 2015 r., nr ZPOW- [X] o rozwiązaniu Komitetu Wyborczego z mocy prawa, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 24 sierpnia 2015 r., postanowił: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 19 sierpnia 2015 r. pełnomocnik wyborczy Komitetu Wyborczego Wyborców R. wniósł "Protest w trybie wyborczym. Wniosek o uchylenie uchwał PKW z dnia 18.08.2015 r.", twierdząc że Państwowa Komisja Wyborcza w dniu 18 sierpnia 2015 r. podjęła uchwałę o rozwiązaniu Komitetu Wyborczego Wyborców R. po złożeniu oświadczenia o wystąpieniu z komitetu dwóch osób. Państwowa Komisja Wyborcza w piśmie z dnia 24 sierpnia 2015 r. podniosła, że w związku z dokonanym w dniu 22 lipca 2015 r. zawiadomieniem o utworzeniu Komitetu Wyborczego Wyborców R. , uchwałą z dnia 23 lipca 2015 r. przyjęła zawiadomienie o utworzeniu tego komitetu. W dniu 17 sierpnia 2015 r. do Państwowej Komisji Wyborczej wpłynęły oświadczenia dwóch osób wchodzących w skład Komitetu Wyborczego Wyborców R. o wystąpieniu z tego komitetu. Pismem z dnia 18 sierpnia 2015 r. Państwowa Komisja Wyborcza zawiadomiła pełnomocnika 2 wyborczego o rozwiązaniu z mocy prawa Komitetu Wyborczego Wyborców R. Wbrew twierdzeniu pełnomocnika wyborczego, Państwowa Komisja Wyborcza nie wydała uchwały w tej sprawie, gdyż rozwiązanie komitetu wyborczego nastąpiło z mocy prawa. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 89 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (Dz.U. Nr 21, poz. 112 ze zm.), obywatele, w liczbie co najmniej 15, mający prawo wybierania mogą tworzyć komitet wyborczy wyborców. Pełnomocnik wyborczy komitetu wyborczego wyborców zawiadamia właściwy organ wyborczy o utworzeniu komitetu (art. 89 § 4 Kodeksu wyborczego). Jeżeli zawiadomienie spełnia warunki określone w Kodeksie, właściwy organ wyborczy, w terminie 3 dni od dnia jego doręczenia, postanawia o przyjęciu zawiadomienia. Postanowienie o przyjęciu zawiadomienia doręcza się niezwłocznie pełnomocnikowi wyborczemu (art. 97 § 1 Kodeksu wyborczego). Według art. 101 § 3 Kodeksu wyborczego, komitet wyborczy wyborców ulega rozwiązaniu z mocy prawa, jeżeli liczba osób, które utworzyły komitet wyborczy będzie mniejsza od określonej w Kodeksie minimalnej liczby wymaganej dla utworzenia danego komitetu wyborczego wyborców. Pełnomocnikowi wyborczemu służy prawo wniesienia skargi do właściwego organu na postanowienie o odmowie przyjęcia zawiadomienia (art. 97 § 4 Kodeksu wyborczego). W wyborach do Sejmu pełnomocnikowi wyborczemu służy prawo wniesienia skargi do Sądu Najwyższego na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej o odmowie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego. Skargę wnosi się w terminie 2 dni od daty doręczenia pełnomocnikowi wyborczemu postanowienia o odmowie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego. Sąd Najwyższy rozpatruje skargę w składzie 3 sędziów, w postępowaniu nieprocesowym, i wydaje orzeczenie w sprawie skargi w terminie 3 dni (art. 205 Kodeksu wyborczego). Skarga pełnomocnika wyborczego Komitetu Wyborczego Wyborców R. podlega odrzuceniu, gdyż: 1) nie istnieje jako przedmiot zaskarżenia postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej o odmowie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego, o którym mowa w art. 97 § 4 i art. 205 § 1 Kodeksu 3 wyborczego; 2) przepisy Kodeksu wyborczego nie przewidują środka zaskarżenia czynności Państwowej Komisji Wyborczej polegającej na pisemnym zawiadomieniu o rozwiązaniu z mocy prawa komitetu wyborczego wyborców na podstawie art. 101 § 3 Kodeksu wyborczego. Wobec tego orzeczono jak w sentencji.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 89 § 1art. 89 § 4art. 97 § 1art. 101 § 3art. 97 § 4art. 205art. 205 § 1§ 1§ 4§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 26.07.2026. · PDF źródłowy