III UZ 7/21

Sygn. akt III UZ 7/21 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Leszek Bielecki SSN Krzysztof Staryk w sprawie z odwołania J. L. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. o wysokość świadczenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 20 maja 2021 r., zażalenia odwołującego się na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w S. z dnia 12 stycznia 2021 r., sygn. akt VI WSC U (…), odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z 12 stycznia 2021 r. odrzucił skargę ubezpieczonego J. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku tego Sądu z 9 stycznia 2019 r., VI U (…), którym oddalono jego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z 5 października 2018 r. Sąd odrzucił skargę jako wniesioną z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. w związku z art. 4246 § 3 k.p.c. Skarga została sporządzona osobiście przez ubezpieczonego, zatem zawiera istotny i nieusuwalny brak, tj. nie została złożona przez adwokata lub radcę prawego. Sporządzenie skargi do Sądu Najwyższego 2 osobiście przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej powoduje odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, bez wzywania do uzupełnienia tego braku. Ubezpieczony zaskarżył odrzucenie skargi „apelacją”. Zarzucił naruszenie art. 4246 § 3 k.p.c., bowiem przed Sądem powszechnym nie obowiązuje zastępstwo prawne wymagane art. 871 § 1 k.p.c. Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia i rozpoznanie sprawy przez Sąd Apelacyjny w (…) Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4247 i nast. k.p.c. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia rozpoznaje Sądu Najwyższy. Przymus adwokacko-radcowski nie jest zatem wyłączony. Zastępstwo to dotyczy sporządzenia i wniesienia skargi oraz dalszego zaskarżenia w przypadku odrzucenia skargi – art. 871 § 1 k.p.c. Odwołanie się przez ubezpieczonego w zażaleniu („apelacji”) do art. 77 Konstytucji nie zmienia tego reżimu, gdyż przepis szczególny ustawy zasadniczej stanowi, iż właściwość sądów oraz postępowanie przed sądami określają ustawy. W odniesieniu do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest to zatem domena ustawy zwykłej - Kodeks postępowania cywilnego – art. 4241 i nast. k.p.c. Konsekwentnie zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jednak z zachowaniem szczególnego zastępstwa prawnego – art. 3941 § 1 k.p.c. w zw. z art. 871 § 1 k.p.c. Ubezpieczony wniósł „apelację”, która w tym przypadku jest zażaleniem. Zasadnie stwierdził Sąd Okręgowy, że osobiste sporządzenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez stronę nie może być sanowane i nie wymaga przeprowadzenia postępowania naprawczego. Odnosi się to również do zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu skargi. Brak zdolności postulacyjnej (art. 871 § 1 k.p.c.), powoduje, iż zażalenie sporządzone osobiście przez ubezpieczonego podlega odrzuceniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 3986 § 3 k.p.c. oraz w związku z art. 42412 k.p.c. 3