III ZS 1/11

Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych2011-03-03

Skład orzekający: Kazimierz Jaśkowski, Jerzy Kwaśniewski, Andrzej Wróbel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien umorzyć postępowanie w sprawie skargi Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na uchwały Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, jeśli uchwały te zostały uchylone, a strony zgodnie wnioskują o umorzenie?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy umorzył postępowanie, ponieważ uchwały Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, będące przedmiotem zaskarżenia, zostały uchylone przez samą Radę. Wobec zgodnych wniosków stron postępowania i zbędności wydania orzeczenia co do istoty sprawy, umorzenie postępowania było uzasadnione na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących umorzenia postępowania.
Stan faktyczny
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zaskarżył dwie uchwały Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej dotyczące odmowy zawierania umów przez lekarzy weterynarii z powiatowymi lekarzami weterynarii oraz rozszerzenia katalogu czynności niewykonywanych. W trakcie postępowania przed Sądem Najwyższym, Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna uchyliła zaskarżone uchwały. Strony postępowania zgodnie wniosły o umorzenie postępowania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy umorzył postępowanie w sprawie skargi Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na uchwały Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej oraz zniósł wzajemnie między stronami koszty postępowania przed Sądem Najwyższym.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III ZS 1/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 marca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący) SSN Jerzy Kwaśniewski SSN Andrzej Wróbel (sprawozdawca) Protokolant Wanda Cabaj w sprawie ze skargi Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na uchwałę Krajowej Rady Lekarsko - Weterynaryjnej nr 28/2010/V z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie odstąpienia lekarzy weterynarii od podpisywania umów z tytułu wyznaczenia przez powiatowego lekarza weterynarii oraz na uchwałę nr 30/2011/V z dnia 4 stycznia 2011 r. w sprawie rozszerzenia katalogu czynności niewykonywanych przez lekarzy weterynarii na mocy uchwały nr 28/2010/V, po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 3 marca 2011 r., 1. umarza postępowanie, 2. znosi wzajemnie między stronami koszty postępowania przed Sądem Najwyższym. 2 Uzasadnienie: Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna uchwałą nr 28/2010/V z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie odstąpienia lekarzy weterynarzy od podpisywania umów z tytułu wyznaczenia przez powiatowego lekarza weterynarii, działając na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 10 ust. 2 pkt 3 i 10 ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (jednolity tekst: Dz.U. z 2009 r. nr 93, poz. 767), miedzy innymi zobowiązała wszystkich lekarzy weterynarii do omowy zawierania umów na tok 2011 z powiatowymi lekarzami weterynarii określonych w art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 112, poz. 774) oraz aneksów do tych umów na rok 2011 na czynności z wyznaczenia i niewykonywania czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 i 1a ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, takich jak: wykonywanie szczepień ochronnych i badań rozpoznawczych, sprawowanie nadzoru nad miejscami gromadzenia, skupu lub sprzedaży zwierząt, targowiskami oraz wystawami, pokazami lub konkursami zwierząt, badanie zwierząt umieszczanych na rynku lub przeznaczonych do wywozu, wystawianie świadectw zdrowia, pobieranie próbek do badań. W uzasadnieniu tej uchwały podniesiono miedzy innymi, że wynagrodzenie za wykonywane z wyznaczenia powiatowego lekarza weterynarii czynności nie pokrywa nakładu pracy i kosztów materiałów zużywanych w związku z ich wykonywaniem oraz że wynagrodzenie osób zatrudnionych w Inspekcji Weterynaryjnej nie pozostaje w żadnej relacji do kwalifikacji i konieczności posługiwania się wysoce specjalistyczną wiedzą i „rozmija się z odpowiedzialnością nałożoną przepisami prawa unijnego i krajowego ma pracowników Inspekcji Weterynaryjnej. Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna uchwałą nr 30/2011/V z dnia 4 stycznia 2011 r. w sprawie rozszerzenia katalogu czynności niewykonywanych przez lekarzy weterynarii na mocy uchwały nr 28/2010/V, działając na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 10 ust. 2 pkt 3 i 10 ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (jednolity tekst: Dz.U. z 2009 r. nr 93, poz. 767) podtrzymała „ w całej rozciągłości uchwałę nr 3 28/2010/V z dnia 9 grudnia 2010 r., a ponadto zobowiązała wszystkich lekarzy weterynarii od dnia 7 stycznia aż do odwołania do odmowy zawierania umow i wypowiedzenia wcześniej zawartych umów, określonych w art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 112, poz. 774)na rok 2011 z powiatowymi lekarzami weterynarii na czynności z wyznaczenia i niewykonywania czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 lit d-i) oraz k-l) ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej W uzasadnieniu tej uchwały podniesiono miedzy innymi, że kategoryczna odmowa rozmów na temat wynagrodzenia lekarzy weterynarii zatrudnionych w Inspekcji Weterynaryjnej oraz tworzenie Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności, a także lekceważący stosunek ministra […] do lekarzy weterynarii, zmusza Krajową Radę do podjęcia uchwały w imię godności lekarzy weterynarii oraz ochrony zdrowia publicznego. Minister Rolnictwa wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem i uchylenie zaskarżonych uchwał, zarzucając naruszenie: 1) art. 39 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 10 ust. 2 pkt 3 i 10 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych, ponieważ powszechnie obowiązujące przepisy nie zawierają podstaw prawnych do wydawania uchwał zobowiązujących lekarzy weterynarii do odmowy zawierania umów i wypowiadania wcześniej zawartych umów, o których mowa w art. 16 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej oraz niewykonywania czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 tej ustawy, 2) art. 22 i 65 ust. 1 Konstytucji oraz art. 6 ust. 1 i art. 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 ze zm.) poprzez niezgodne z przepisami ograniczanie wykonywania zawodu przez lekarzy weterynarii. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Najwyższy postanowił, wobec zgodnych wniosków stron postępowania oraz zbędnością wydania orzeczenia w postępowaniu wszczętym skargą Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na uchwałę Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej nr 28/2010/V z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie odstąpienia lekarzy weterynarzy od podpisywania umów z tytułu wyznaczenia przez powiatowego lekarza weterynarii oraz uchwałę nr 30/2011/V z dnia 4 stycznia 2011 r. w sprawie rozszerzenia 4 katalogu czynności niewykonywanych przez lekarzy weterynarii na mocy uchwały nr 28/2010/V wskutek uchylenia tych uchwał nr 32/2011/V z dnia 17 stycznia 2011 r. w sprawie akceptacji wyników negocjacji zespołu Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej z Ministrem Rozwoju Rolnictwa i Rozwoju Wsi, umorzyć postępowanie na podstawie art. 39819 § 1 w związku z art. 39821 i art. 355 § 1 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 39 ust. 1art. 10 ust. 2art. 16 ust. 3art. 16 ust. 1art. 22art. 6 ust. 1art. 9art. 39819 § 1art. 39821art. 355 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 25.07.2026. · PDF źródłowy