IV PZ 66/88
PostanowienieIzba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych1988-08-03
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odrzucenie zażalenia Agaty K. na postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 16 marca 1988 r. było prawidłowe, jeśli wezwanie do uzupełnienia braków zażalenia nie zostało jej osobiście doręczone, a jedynie potwierdzone przez inną osobę?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uchylił postanowienie o odrzuceniu zażalenia Agaty K., ponieważ nie zostało wyjaśnione, czy osoba, która odebrała wezwanie do uzupełnienia braków zażalenia, była upoważniona do odbioru pism procesowych w jej imieniu. Bez tego ustalenia nie można stwierdzić, czy doręczenie było prawidłowe i czy odrzucenie zażalenia było uzasadnione.Stan faktyczny
Agata K. wniosła skargę o wznowienie postępowania, która została odrzucona przez Sąd Wojewódzki. Następnie Sąd Wojewódzki odrzucił jej zażalenie na to postanowienie, ponieważ nie uzupełniła braków formalnych (podpis, wpis) mimo wezwania. Agata K. twierdziła, że nie otrzymała postanowienia Sądu z dnia 16 marca 1988 r. i nie wiedziała, czego dotyczyło wezwanie. Potwierdzenie odbioru wezwania zawierało nazwisko innej osoby.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Wojewódzkiemu w celu ponownego rozważenia prawidłowości doręczenia wezwania do uzupełnienia braków zażalenia.Pełny tekst orzeczenia
Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN E. Brzeziński.Sędziowie SN: M. Rafacz-Krzyżanowska (spr.), Z. Zaziemski.Protokolant: A. Mroczek.SentencjaSąd Najwyższy - Izba Praca i Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 1988 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa PTTK Domu Turysty w Zakopanem przeciwko Agacie K., Jacentowi K., Andrzejowi D., Lidii P., Bogusławowi P., Władysławowi S. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej Agaty K. na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Nowym Sączu z dnia 6 maja 1988 r., postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Sądowi Wojewódzkiemu w Nowym Sączu w celu ponownego rozważenia, czy zażalenie Agaty K. na postanowienie tego Sądu z dnia 16 marca 1988 r. czyni zadość wymogom procesowym.Uzasadnienie faktyczneNakazem zapłaty wydanym przez Państwowe Biuro Notarialne dnia 30 maja 1985 r. Agata K., Jacenty K., Andrzej D., Lidia P., Bogusław P. i Władysław S. zobowiązani zostali do solidarnego zapłacenia Polskiemu Towarzystwu Turystyczno-Krajoznawczemu "D." kwoty 4.548.778 zł.Agata K. w dniu 24 września 1987 r. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym nakazem zapłaty z dnia 30 maja 1985 r., twierdząc w skardze, że została pozbawiona możności działania, ponieważ w dacie wydania nakazu zapłaty była tymczasowo aresztowana, a o wydaniu nakazu zapłaty dowiedziała się we wrześniu 1987 r. w trakcie wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Skargę o wznowienie postępowania wniósł również Bogusław P.Postanowieniem z dnia 16 marca 1988 r. Sąd Wojewódzki po przeprowadzeniu rozprawy odrzucił skargę o wznowienie postępowania Agaty K. oraz skargę wniesioną przez Bogusława P. wobec braku podstaw do wznowienia.Postanowienie to zaskarżył Bogusław P. wskazując, jako jedną ze skarżących również Agatę K. Zażalenie nie zostało podpisane przez Agatę K.Pismem z dnia 6 kwietnia 1988 r. Sąd Wojewódzki wezwał Agatę K. do uzupełnienia braków zażalenia przez osobiste jego podpisanie oraz uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 29.567 zł, względnie oświadczenia, że zażalenia nie składa.Postanowieniem z dnia 6 maja 1988 r., I C.9/88, Sąd Wojewódzki odrzucił zażalenie Agaty K. na postanowienie z dnia 16 marca 1988 r. na tej podstawie, że pozwana w zakreślonym terminie nie uzupełniła braków.Postanowienie to zaskarżyła zażaleniem pozwana Agata K. Skarżąca podniosła, że nie otrzymała postanowienia Sądu z dnia 16 marca 1988 r. i nie mogła zorientować się, czego dotyczy skierowane do niej wezwanie Sądu z dnia 6 kwietnia 1988 r.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Odrzucenie zażalenia A.K. nastąpiło na tej podstawie, że - wbrew postanowieniu Sądu, które miała otrzymać w dniu 13 kwietnia 1988 r. - nie uzupełniła braków zażalenia przez jego podpisanie oraz uiszczenie wpisu od zażalenia.Z dokumentu znajdującego się w aktach sprawy wynika, że pismo z dnia 6 kwietnia 1988 r. zobowiązujące A.K. do uzupełnienia braków zażalenia nie zostało przez nią podpisane, lecz na potwierdzeniu odbioru tego pisma figuruje nazwisko "P.".W związku z tym należy wyjaśnić, czy osoba podpisana na piśmie z dnia 6 kwietnia 1988 r. była osobą upoważnioną do odbioru pism procesowych w rozumieniu art. 138 § 1 k.p.c. i czy w związku z tym wezwanie A.K. do uzupełnienia braków zażalenia zostało prawidłowo jej doręczone, a w dalszej konsekwencji, czy odrzucenie zażalenia A.K. było prawidłowe.W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
Powiązane orzeczenia
- III CZ 120/24 2024-07-18Czy zażalenie na postanowienie odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinno zostać odrzucone z powodu nieuzupełnienia braków formalnych?
- I CZ 98/13 2013-11-29Czy odrzucenie zażalenia z powodu nieusunięcia braków formalnych, mimo kwestionowania przez stronę zasadności wezwania do ich usunięcia, jest zgodne z prawem?
- I CZ 76/21 2021-11-26Czy zażalenie wniesione przez stronę osobiście, w sytuacji gdy obowiązuje przymus adwokacki, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne?
- V CZ 77/19 2019-11-28Czy odrzucenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu apelacji z powodu nieuzupełnienia braków formalnych (złożenie pisma uzupełniającego w jednym egzemplarzu zamiast dwóch) jest zgodne z prawem?
- III CZ 14/21 2021-05-13Czy zażalenie powinno zostać zwrócone w celu usunięcia braku w postaci niedoręczenia odpisu zażalenia przeciwnikowi procesowemu?
Powołane przepisy
art. 138 § 1 KPC§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026.