I PK 106/20

WyrokIzba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych2020-08-31

Skład orzekający: Katarzyna Gonera

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien zwrócić skargę kasacyjną z powodu braku szczegółowego sposobu obliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia, w tym rozróżnienia między roszczeniem o przywrócenie do pracy a roszczeniem o wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy zwrócił skargę kasacyjną z powodu braku wezwania pełnomocnika powódki do przedstawienia szczegółowego sposobu obliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia. Wartość ta powinna być oznaczona osobno dla roszczenia o przywrócenie do pracy i roszczenia o wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. Sąd wskazał również na konieczność sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia z uwzględnieniem wysokości wynagrodzenia powódki i kumulacji przedmiotowej roszczeń.
Stan faktyczny
Powódka wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego oddalającego jej powództwo o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne i o wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. W skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczono na kwotę 32.000 złotych. Sąd Najwyższy dostrzegł brak wezwania pełnomocnika powódki do szczegółowego obliczenia tej wartości.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zwrócił skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Sądowi Okręgowemu w celu usunięcia dostrzeżonych braków formalnych dotyczących wartości przedmiotu zaskarżenia.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I PK 106/20 POSTANOWIENIE Dnia 31 sierpnia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Gonera w sprawie z powództwa J. W. przeciwko (…) Uniwersytetowi Medycznemu w K. o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 31 sierpnia 2020 r., w związku ze skargą kasacyjną powódki od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 28 stycznia 2020 r., sygn. akt XI Pa (…), na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. zwraca skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Sądowi Okręgowemu w K. w celu usunięcia dostrzeżonego braku: 1) wezwania pełnomocnika strony skarżącej (powódki) do przedstawienia szczegółowego sposobu obliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego (oznaczonej w skardze na kwotę 32.000 złotych), osobno w odniesieniu do oddalonego roszczenia o przywrócenie do pracy oraz oddalonego roszczenia o wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy przez trzy miesiące; ewentualnie: 2) sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 368 § 3 zdanie trzecie k.p.c. w związku z art. 25 § 1 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.), z uwzględnieniem znajdującej się w aktach 2 sprawy informacji o wysokości wynagrodzenia powódki za pracę (3.828 zł brutto – k. 24) oraz kumulacji przedmiotowej roszczeń (art. 21 k.p.c.): o przywrócenie do pracy (w odniesieniu do którego wartość przedmiotu sporu i zaskarżenia ustala się na podstawie art. 231 k.p.c.) oraz o wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy (do którego ma zastosowanie art. 19 § 1 k.p.c); a w zależności od ustalonej wartości przedmiotu zaskarżenia: 3) ewentualnego wezwania pełnomocnika powódki do uiszczenia należnej opłaty stosunkowej od skargi kasacyjnej (według art. 35 ust. 1 zdanie drugie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w sprawie powinna być uiszczona opłata stosunkowa, jeżeli wartość przedmiotu sporu przewyższała od początku 50.000 zł).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3986 § 3 KPCart. 368 § 3art. 25 § 1 KPCart. 39821 KPCart. 21 KPCart. 231 KPCart. 19 § 1 KPcart. 35 ust. 1§ 3§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy